bir biseksüelin karmaşık öyküsü

stres, korku, endişe

2012-02-09T00:46:00.002+02:00

biliyorum, kaba davrandım çocuğa.

ama bunca şeyden sonra tekrar mutlu olmayı başarmışken bunu gölgeleme ihtimali olan bişey bile beni çılgına çevirdi. bi de gizemli konuşma çabası tuz biber oldu. biraz empati yapınca onun da benim kadar risk aldığını gördüm. tabii artık out biri değilse. tanıştığım zamanlarda değildi enazından.

dün tekrar bi mesaj atmıştı. özür dilemiş, amacının rahatsızlık vermek olmadığını belirtmiş. ben de cevap yazdım bu defa. ben de özür diledim ve gerilme sebebimin hayatımdaki düzeni, huzuru muhafaza etme çabamdan ve bunun bozulması korkusundan kaynaklandığını yazdım. anlayışla karşıladı ve açıklamam için teşekkür etti son mesajında. ben bi daha da cevap yazmadım muhabbet uzar gider diye.

şimdi biraz daha güvende ve rahat hissediyorum kendimi.

ama acaip yorgunum bikaç gündür. dün tansiyonum falan düştü işte, eve erken geldim. sonra sevgilim geldi, yemek yaptı :) kendime gelince de evde çalışmaya devam ettim :))

rahatsız

2012-02-07T00:35:00.000+02:00

sonunda tanıştık facebook'tan mesaj atan arkadaşla.

bugün akşam online oldu. ilk o selam versin diye bekledim. kısa konuştuktan sonra hemen hatırladım kim olduğunu. arkadaşımın da akrabası olduğunu öğrendim.

neden bana yazma ihtiyacı hissettiğini sordum. aslında uzun zamandır profilime baktığını ancak cesaret bulup yazdığını söyledi. benimle ilgili pek soru sormadı. sanırım profil ayarlarım pek bi açıkmış millete. facebook, linkedin ne var ne yok okumuş incelemiş. o söyledikçe gerildim ben. dayanamayıp "peki ne istiyorsun benden, amacın nedir" diye sordum."hiç" dedi. bu cevapla gerginliğim geçmedi tabii. sonrasında susup bişey de yazmayınca iyice fitil oldum. "hiç ise bi daha da rahatsız etme" dedim, silip engelledim.

aslında sert çıkıştığım için biraz korkmadım değil, tanımam etmem adamı. tensel bi münasebetimiz ve sonrasında da biraz sohbetimiz olmuştu o zaman.güvenilir biri gibi ama aradaki insan en sevdiğim iş arkadaşlarımdan biri olunca insan "acaba" diyor. neyse, adam umarım anlamıştır niyetimi. saygı duyar ve bi daha rahatsız etmez beni.

arkadaşımın arkadaşı

2012-02-04T12:18:00.001+02:00

facebook'ta profilim var normalde. sadece arkadaşlarıma açık ama sanırım arkadaşlarımın arkadaşları da görebiliyor bazı bilgilerimi. hatta kısıtlamaları doğru yapmadığım için paylaşmak istediğimden fazlası açıkmış onlara da.

evvel akşam biri mesaj yollamış. "merhaba" demiş ama sonra "seninle yıllar önce tanışmıştık" yazmış. üstü kapalı laflarından anladığım biz bununla nette tanışmış hatta birlikte olmuşuz. biraz sitem bile yapmış. şaşırdım epey. tırstım da. çünkü ortak arkadaşımız işyerinden yakın olduğum biri.

asıl sorun böyle bişeyi biri neden yapar. tanıdın madem, ne diye böyle bi mesaj yazma ihtiyacı hissedersin. bi de ben bu çocuğu hatırlayamadım. biraz uzaktan çekilmiş bi gözlüklü resmi var ve başka fotoğraflarını da göremedim. cevap yazmadım önce ama dün akşam dayanamayıp kim olduğunu öğrenmek için mesaj yazdım. msn adresini vermiş cevap olarak. ekledim dün gece. ama henüz kabul etmedi sanırım. açıkçası biraz merak biraz da korku içindeyim. neyse online olsa da konuşsak, derdi neymiş anlasam.

uykusuzluk

2012-02-01T01:11:00.000+02:00

artık eskisi gibi rahat değil, geceleri yanımda kalamıyor. bu yüzden en çok ona sarılıp uyumayı özlüyorum. hatta bu özlemek işi bazen beni de uyutmuyor. bu gece öyle oldu mesela. yatağa girdim onbir buçuk gibi. ama kendimi çok yalnız hissettim. onu uyandırmak pahasına aradım, uykulu uykulu sesini duydum. hatta "beni çok mu seviyorsun" gibi cevabı belli ve biraz saçma sorular sordum, iki üç kez cevaplattım. uykusu tam kaçmasın diye de uzatamadım, kapadım. cep telefonumu masaya bırakırken, resimlerine bakmak geldi aklıma. telefondaki fotoğraflarına baktım. biraz hüzünlendim, bazılarına da güldüm.

iyi mi hissettim bunları yapınca. ııı ııhh. b.k gibiyim. şuanda dünyanın biraz daha adil bi yer olmasını isterdim. sadece bu sevdiğime sarılıp uyuma mahrumiyetim için bile olsa bunu isterdim.

foto=tumblr.com

tatil planları

2012-01-29T17:04:00.000+02:00

yakışıklı ile yakın zaman için yurtdışı tatil planı yapmaya çalışıyoruz ama ikimizin de takvimi uyuşmuyor. benim iş için yurtdışına çıktığım bi zaman birlikte çıkmayı bile düşündük. ki ben böyle bişeyin olmasını hiç istemesem de. çünkü ben gidip çalışırken beyimiz gezecek gün boyu. bi de yalnız gideceğim de belli değil. o durumda zaten olay imkansızlaşıyor. biraz daha bekleme kararı aldık. onların projesinin takvimi bikaç hafta içinde daha da netleşecek. o zaman tekrar düşüneceğiz.

ama gelecek haftasonu için hava biraz daha iyileşirse yakın bi yerlere kaçalım diyoruz. hem bi tazelenmiş oluruz olanlardan sonra hem de bu yoğun iş gündeminin ortasında biraz rahatlarız. bi de bursa olayı var. kaç haftadır gidemedim eve. kıyamet koparıyor annem. bu hafta niyetlendim ama havalar bozunca vazgeçtim. onu da bi şekilde halledeceğim ama ne zaman bilmiyorum.

neyse ben mutfağa geçeyim. yakışıklıya yemeğe yardım edelim. yoksa bi saat söylenir :)

ingrid michaelson - you and i

2012-01-25T22:26:00.001+02:00

teşekkür yemeği

2012-01-22T16:18:00.004+02:00

dün akşam şu yakışıklının arkadaşını davet ettim yemeğe. şu beni arayıp bazı durumları anlatan kız vardı ya. bunu nasıl yaptım bilmiyorum ama kıza karşı kendimi borçlu hissediyordum. yaptığı şey büyük cesaret gerektiren bişeydi. yakışıklının dostluğunu da kaybedebilirdi.

davetime evet yanıtını aldıktan sonra aradım yakışıklıyı. alışverişe çıkmış ailesiyle. onları eve bırakıp sonra kızı alıp geldi. ben yemeği hazırlamıştım o arada. yedik. konuşurken önceleri utansam da sonra rahat oldum. benim eğilimlerimi yada cinsel dünyamı birinin bilmesi düşündüğüm kadar korkunç değilmiş. yakışıklı gelip sarıldı bi ara, hatta yanağımdan öptü. o anlarda utandım tabii :) sonra birlikte çıktılar çok geç olmadan.

sabah da kahvaltıya geldi sevgilim. elinde simitlerle, poğaçalarla. kahvaltımızı yaptıktan sonra temizlik yaptık biraz. ama derin bi temizlik oldu. tek başıma girişemiyordum bi türlü. iki kişi 3 saat içinde çabucak bitti. biraz önce çıktı. ben de birazdan çıkarım. arabadan garip bi ses geliyor, gidip ustaya göstereyim gün bitmeden.

photo=techcoquette.com

eyvah

2012-01-17T23:56:00.001+02:00

geldi

dokundu, öptü, öptü, öptü.

dizimin bağlarını çözdü.

kendime verdiğim sözü çöpe attı.

tenimde biriken arzuları da aldı üstümden.

.......
sanırım yeniden aşık oluyorum.

uyandırma

2012-01-14T21:44:00.000+02:00

bugün geç uyandım. ama işlerim vardı. eve getirdiğim işler. açtım onları inceledim 5-6 saat kadar. evde sıkılınca dışarı attım kendimi. hazır çıkmışken yemeği halledeyim dedim. ordan da arkadaşımı aradım, müsaitse çayını içmek istediğimi söyledim. bi saatte orada geçmişti ki; yakışıklı aradı. yemek ısmarlamak istemiş bana, ben biraz erkenden o işi hallettiğimi söyledim. yine susunca "ama sen yemek yerken tatlı bişeyler götürebilirim yanında" dedim. çocuk gibi sevindi koca adam :) ben direkt söylediği yere gittim. o benden önce oradaydı, siparişini bile vermişti.

garipti tavırları, gereğinden fazla mutlu. sormayayım diye direndim ama dayanamadım. "hayırdır noldu, ağzın kulaklarında" diye sordum. arkadaşıyla görüştüğünü söyledi. şu telefonunda benim numaramı çalıp arayan ve durumu anlatan kız var ya. onla işte. "ne konuştunuz ki" dedim. "hiç. havadan sudan. biraz da senin hakkında konuştuk" dedi gülümseyerek. muhtemelen herşeyin yoluna girdiğini falan konuşmuşlardır diye düşündüm. bi de aklıma dün gece aldığım karar geldi. hani bu kararı ona söylememi gerektirecek bi durum yok ortada. ama bi şekilde anlayacak onunla sadece dost olarak kalmak istediğimi.

aslında benim için de çok garip bi durum. içimdeki sevgi ve arzular hala kocaman iken onunla nasıl dost modunda kalabileceğimi hiç düşünmedim. onu görünce hala dudaklarına yapışasım geliyorken bu iş nasıl olacak cidden bilmiyorum. ama yaşadıklarımızı, olanları ve şuanki şartları düşününce devam edemeyeceğini etse bile ikimize de zarar veren bi ilişkiye dönüşeceğini anladım. mesele yakışıklının annesinin tanıdıklar üzerinden anneme laf ulaştırması değil, iki kez bu konuda teminat verdiği için korkum yok. aldığım kararın bununla ilgisi yok. zaten annesi öyle benim annem gibi çok konuşkan biri değil, çok düşük bi ihtimal için içimdeki hisleri çöpe atacak bi adam değilim ben. asıl mesele bizim ne kadar biz olabileceğimiz konusu. o şuanda tekrar olabilirmişiz hayalini yaşıyor. o kadar yorgun ki, bu mutluluğunu bozmak bile istemiyorum. ama onun hayalinin içinde bana dokunmak, benle sevişmek, bana sarılıp uyumak da var. farkındayım. aslında bu benim şuan dünyada en çok istediğim şey ama şu şartlarda bunları yapmak bizi dost & seks partner karışımı bi pozisyona sokacak. en sevdiğim adamı bu şekilde bi yere koymak beni çok kötü hissettirecek. neyse, şu olacak bu olacak korkuları yerine biraz akışına bırakmalıyım gidişatı. zaten çok da planladığım gibi gitmiyor hayat.

olmuyor

2012-01-14T00:44:00.000+02:00

söz verip de ilgilenmiyormuş gibi oldu ama iki akşam da geç çıktım. o vakitten sonra da görüşelim diyemedim evindeki durumları bilemediğim için. ancak gün içlerinde bikaç kez telefonlaşıyoruz "nasılsın? iyi misin?" gibisinden.

bu akşam çıktım işten erkenden çıktım. tabii eve iş getirmek şartıyla :) yakışıklıyı aradım, davet ettim. o gelene kadar salata hazırlamaya fırsatım oldu. dışarıdan hazır bişeyler söyledim bi de. geldi yedik, işten falan konuştuk. biraz da geçmişten. garip oldu. tabii ben kirli geçmişimi anlattıktan geçmiş konusu açılınca utandım biraz. farketti. elimi tuttu. "umurumda değil olanlar, seni seviyorum" dedi. gülümsemekle yetindim. evdeki durumları sordum. "iyi" demekle yetindi. o sırada bana televizyonu açtırdı. gülse birsel'in yeni dizisi başlayacakmış, "izleyelim mi?" dedi. aslında ben avrupa yakası dizisini epey izlemiştim, komikti bazı karakterleri ve esprileri. merak ettim bunu da. gerçi merak etmesem de "evet, izleyelim" derdim zaten. açtım izlemeye başladık. o kıkır kıkır gülüyor her espriye, ben ancak bir ikisinde kopacak duruma gelebildim. bi yandan da gözüm saatte. reklam arası olunca sorma ihtiyacı hissettim. "ailenle sorun olmasın. hani git diye anlama ama geç kalma istersen" dedim. bozuldu sanırım. düzeltmek için bi iki şey daha dedim ama daha b..ka sardım. bana dönüp, sert bi şekilde baktı. sonra da asla ama asla beklemediğim bi şey söyledi. "korkmuyorum, bedeli neyse ödemeye hazırım artık" dedi. o an gözlerinde acıyı gördüm desem yalan olmaz. evdeki durumların iyi olmadığını anladım. kendimi daha fazla sorumlu hissetmemem için söylemese de. ondan böyle bişey duyunca sarıldım, başını omzuma koydum. öyle kaldım biraz. sonra dizinin başladığını farkettim yüzüm televizyona dönük olduğu için. tabii sesini kısmıştım konuşuyoruz diye. o omzumda uyku moduna giren adam dizinin sesini duyunca cin gibi oldu :) çok komikti. öyle başı göğsümde elim saçlarında izledik diziyi. sonra da ben kovdum daha doğrusu evine yolladım "ikimizde bi bedel ödemeye hazır değiliz" manasına gelen yuvarlak cümleler kurarak.

sonra ışıkları kapatıp biraz müzik dinledim tek başıma. yoğun bi haftaydı. her açıdan yoğundu. duygusal olarak da yıpratıcıydı. müzik iyi geldi. gerçekten ruhumu dinlendirdi. yakışıklı ile ilgili de sakince düşünme fırsatım oldu. yeniden yapamayacağımı farkettim ve kabullendim sancılı bi saat sonrası. yani onunla yeniden sevgili olamayız. ama bunu ona söyleyecek cesaretim yok, zaten iradem de yok. biraz zorlasa onla tekrar herşeyi yapmaya müsait bi ruh halindeyim.

foto=menatplay.com

zeytin dalı

2012-01-10T22:40:00.001+02:00

bugün daha salim bi kafayla konuşmak için aradım onu, hatta akşam yemeğe davet ettim. çok sevindi, sesinden anladım. ama buluştuğumuzda o kadar mutlu bi adam görmedim. hala yaptıklarının utancını taşıyordu. ama daha dengeliydik ikimiz de. kızmadan, bağırmadan, cinnet geçirmeden konuştuk. ailesine karşı durumu benim üstüme yıkmasını anlayabildiğimi, ama bunu benle paylaşmamış olmasını hala anlamadığımı söyledim yeniden. başını eğdi, tabaktaki yemekle oynadı.

"peki evde durumlar nasıl?" dedim. mutsuz olduğunu söyledi. o günden beri kardeşleriyle tek kelime konuşmadığını, odasına kapandığını, ancak "gel yemeğe", "gel çaya" gibi şeyler için annesiyle üç beş muhatap olduğunu söyledi. bikaç kez de babasının odasına gelip ağzını aradığı falan olmuş. bunları duyduğuma üzüldüm.

ben ailemle böyle bi konuma gelmek hiç istemezdim. yemekte bi ara "annen bizimkilere bişey demez değil mi" dedim. ortak tanışlar olunca ister istemez aklıma gelip duruyor ve beni korkutuyor bu ihtimal. "demez, ben konuştum" dedi.

yemekten kalkmadan sorma ihtiyacı hissettim "peki ne olacak bundan sonra" diye. "bilmiyorum" dedi önce. sonra "biliyorum hiçbişey olmamış gibi davranamayız ikimizde ama" dedi ve duraksadı. "ama ne?" dedim. "ne bileyim. tek bildiğim ben seni seviyorum" dedi. aylar sonra bu tür şeyleri duymak ruhumu okşuyor ister istemez. üstelik işe yaramaz, sadece terkedilmek için yaratıldığımı düşünmeye başlamışken. peki ben ne cevap verdim. hiç bi cevap vermedim. içimden gelmedi. bi tek çıkışta o arabasına yönelmeden "üzülme tamam. olan olmuş. keşke olmasaydı ama oldu. sen ailenle sıkıntılarını hallet. elimden gelen birşey olursa yardım etmek isterim" dedim. ama o öyle bi cevap verdi ki tutulup kaldım öyle. "sen sadece beni sev yeter". ne denir ki böyle bi sözü içten söyleyen biri karşısında. insanın varsa kızgınlığı, kini, gururu falan etkisizleşir o anda. işte o anda "seviyorum zaten" dedim. çocuk gibi sevinerek bindi arabasına.

onun bana yaptığı gibi sessiz kalmak yerine buluşmamız iyi oldu. ama kafamdaki soruya yanıt veremedim henüz. yanında olacağımı söyledim fakat bunun şeklini söylemedim. çünkü ben de bilmiyorum. artık tekrar sevgili olabilir miyiz, bunu bilmiyorum. sevgi hala var, şehvet desen çok fazla. ama olup bitenlerin götürdükleri de öyle. bugün karşı karşıya otururken bunu daha iyi hissettim. o yüzden kararsızım. belki de böyle kalmalıyım. bi karar almadan zamana bırakmalıyım.

sapık

2012-01-09T23:20:00.000+02:00

aramadı henüz, mesaj da atmadı. ben de aramaya cesaret edemedim. ama onun susması garip gerçekten. bu kadar ısrarla iletişim kurmak isterken, birden bire.

bu arada bi konuyu anlatmadım ben. o gün, yani yakışıklının arkadaşının aradığı gün konuştuklarımızı.

yakışıklının kız kardeşi bi akrabalarını aramak için bundan telefonunu istemiş. o sırada benim attığım mesajı kız yanlışlıkla okumuş. adımı bildiği için yanlışlıkla yolladığımı düşünmüş. o sırada da yakışıklının sıkışıp lavaboya giresi tutmuş, kız neyine lazımsa mesajlarına bakmış. adıma bir klasör içinde yazdığım mesajları görmüş. önce bi tepki vermemiş. annesine anlatmış, tabii o da babasını aramış. 2 saat geçmeden babası eve gelmiş ve kıyamet kopmuş. tabii yakışıklı benim yolladığım mesajın okunduğunu bilmediği için bihabermiş durumdan. bana "hayatımda hiiç bu kadar kötü hissetmemiştim" dedi. bi yanda anne ağlıyor, bi baba bağıra bağıra "anlat" diyormuş. o an yapılabilecek en saçma ama belki o an için en mantıklı şeyi yapmış. belki kendini kurtarmak, belki de o an ailesinin çektiği acıyı azaltmak için. benim eşcinsel olduğumu söylemiş. ona aşık olduğumu, o istemese de ısrar ettiğimi falan söylemiş. bana yardım etmek için anlayış gösterdiğini falan anlatmış. kısaca b..ku bana atmış.

tabii ailesinin şüpheleri bitmemiş hemen. ekim başlarındaki soğukluk, biraz zaman istemesi hatta dayısının rahatsızlığında kızla görüşmeleri hep bundanmış. güya ailesini daha fazla üzmemek ve şüphelerini azaltmak istemiş. hem beni sattığını, ailesinin gözünde bi sapık olduğumu bilmemi istememiş. hem de zarar görmemden korkmuş. böyle yaparak ben en büyük zararı verdiğini aklına getirmemiş bile. güçlüyüm ya, sabrederim ya, beklerim ya.

yapamadım tabii, sabredemedim, en son o akşam yemeği cinneti sonrası ilişkiyi bitiren bendim. o sırada o karışıklığın ortasında o kızla yeniden olabilir mi diye düşünmüş ama yapamamış. haftalardır bana ulaşmaya çalışmış, ama utandığı için çok ısrarcı da olamamış. artık dayanamayacak duruma geldiği için kapıma gelmiş.

sonrasını biliyorsunuz.

işte durum bu. yaptıklarını hala mantıklı bulmasam da, yaşadığı şeyin çok sıradan olmadığını kabul edebiliyorum. aynı durumda benim de benzer saçmalıklar yapabileceğimi kestirebiliyorum. bi tek anlayamadığım bunu benimle paylaşmak istememiş olması.

bi de şu var. yaşadıklarından dolayı biraz kendimi sorumlu tutuyorum. o ailesiyle yaşayan biri sonuçta. onlara bakıyor her gün her akşam. şuanda bile zor durumda olduğunu hissediyorum.

hala ne yapacağıma karar vermiş değilim. muhtemelen benim bi adım atmamı bekliyor. muhtemelen onu aramamı bekliyor tekrar kapıma dayanmamak için. ama bunu yapmak benim için de kolay değil. o kadar zaman, o kadar acı girdi ki araya. ne yapacağımı bilmiyorum.

olmalı mı olmamalı mı?

2012-01-07T13:35:00.000+02:00

dün işten geç geldim. duş alıp bişeyler hazırladım atıştırmalık. televizyona bakınırken kapı çaldı, "kim o" dedim yine onun sesini duydum. "biraz konuşabilir miyiz" dedi. cevap vermeden apartman kapısını açtım. o asansörde iken geçen gün yakın arkadaşı beni arayıp anlattıklarını anımsadım. o gece zaten hep kızın söyledikleri aklımdaydı. bunları gerçekten yakışıklıdan duymak istemiştim aslında. enazından yaşadığım güzel hislerin bitmesi için daha mantıklı ve geçerli sebeplerim olacaktı ve ben de daha iyi hissedecektim. asansörün kapısı açıldı, şaşırdım biraz. saçları nerdeyse kazıtmış kış günü. sakalı da saçı kadar uzamıştı. içeri geçti, oturdu. "nasılsın?" dedi. "iyi olmaya çalışıyorum" dedim. sustuk bi süre. ellerini sıkıp duruyordu. bi de dudaklarını ısırıyordu stresten. "ailen biliyor mu artık" dedim. gözleri açıldı, şaşırdı. "bana neden söylemedin bunu" dedim. cevap vermedi. "arkadaşın aradı beni, bazı şeyler anlattı" dedim. "nasıl?" dedi. bi gece dertleştikleri sırada telefon numaramı aldığını söylediğim de dişlerini sıktı, kıza sinirlendi muhtemelen. "aranız bozulsun istemem ama keşke onla paylaştığın şeyleri benle de paylaşsaydın" dedim. "ne dedi sana" diye sordu. söyledim hepsini. utandı. sustu. sustuk daha doğrusu. belki 2 dakika öyle alakasız yerlere baktık. onun yaşadıklarının da benimki kadar zor olduğunu düşündüm. gözgöze geldik bi an. o an ağlamaya başladı. gözyaşları içimi yaktı yıktı sanki. dayanamadım, kalkıp yanına oturdum. elini tuttum. gözlerime baktı, tam bi çocuk gibiydi sanki. şefkate muhtaç bi çocuk gibi. yine tutamadım kendimi sarıldım, başını tutup omzuma koydum. öyle durduk biraz, sonra da saçlarını okşadım. o an bulutlar üstündeydim zaten. ne yaptığımı bilmiyordum. o kadar özlemişim ki, sıcaklığını, ellerine saçlarına dokunmayı. başını kaldırdı. ıslak yanağı yanağıma değdi. o an heyecanlandım, ben de gözlerimi kapadım. sonra dudağını yanağımda hissettim. sonra da dudaklarımız birleşti, ipler koptu zaten. aylardır ilk defa nefes alıyordum sanki. ilk defa böyle hasretle öptüm birini. dakikalarca öptüm. yorulana kadar. o sırada telefonum çaldı, annem arıyordu. ona baktım, hatta normalde 2 dakika konuşurken uzattım biraz konuşmayı. bi yandan da ben ne yaptım ne yapıyorum diye soruyordum kendime. telefonu kapatıp içeri geldim, yakışıklı hazırlanmış çıkıyordu. "ben gideyim" dedi. bişey diyemedim. sonra "beni affet yaptıklarım için" dedi. dudaklarımı sıktım sadece. bişey demedim. tam kapıda çıkarken "seni çok seviyorum" dedi. sessizce "ben de" deyip tekrar yapıştım dudaklarına, öptüm uzun uzun. hatta öyle ayaküstü sevişecek gibi oldum ki, içimden bi ses "yok yapma" dedi. sonra geri çektim kendimi. o da hemen çıktı zaten.

öyle oturmuş onu düşünürken uyuyakalmışım. kaç gündür 4-5 saat uyku ile yaşamak zorunda kalınca insan yığılıyor olduğu yerde. sabah da geç uyandım. telefona baktım. mesaj falan yoktu. garip durumdayım şimdi. ne yapacağımı bilmiyorum. aylardır hiçbişey olmamış gibi davranmak ikimiz için de zor. hele ki onunla ilişkimizi ailesi bilirken.

foto=hercampus.com

yılbaşı eğlencesi

2012-01-02T22:14:00.000+02:00

yılbaşı gecesini anlatacaktım, vakit olmadı o gün.

bu sene geçen seneye göre daha kalabalık bi ekiptik. müzik de güzeldi. biraz tarzını bulamamış bi tipti söyleyen ama güzeldi yine de. halayda çektirdi, göbek de attırdı. benim sesim kısıldı yine bağırmaktan. bi de fena sarhoş oldum. bi ara durup durup yakınımdakileri yanaktan öptüğümü ve kendimi öptürdüğümü hatırlıyorum. zaten sonumu tahmin ettiğim için mekana taksiyle gitmiştim.

gece de dostum bıraktı eve. sonrasını hatırlamıyorum :)

geç uyandım zaten, başım kaynıyordu resmen. kahve içince kendime gelebildim. sonra da güzel güzel kahvaltımı yaptım, temizlik falan derken korka korka spora gittim. neyse ki yakışıklı yoktu, rahat rahat sporumu yaptım terimi attım.

akşam eve gelmiştim ki kapı çaldı. canım dostum elinde bi kilo dondurma. içeri girdi, "al şimdi doya doya ye" dedi bana. ben anlamadım tabii, sorunca anlattı. gece beni eve bırakırken dondurma dondurma diye tutturmuşum. artık nasıl canım çekmişse, bu da epey bi turlamış gecenin yarısı bizim buraları, açık bi pastane bulamamış. en son sızmışım arabada, o da öylece beni eve bırakmış. tabii ben bu detayları hiiiç hatırlamıyorum. neyse yedik dondurmaları, çok durmadı gitti. aslında ben bi yıl falan önce bu dostum hakkında bişeyler yazmıştım. (http://biseksuel.blogspot.com/2010/10/cldrtan-soru-homoseksuel-mi.html) dün akşam yine yazıdakine benzer bişeyler hissettim. ama garip olan şu, ben onunla yalnız kaldığımda bu hisse kapılıyorum sadece. belki de kendime bi dayanak falan arıyor bilinçaltım bu ara. çünkü geçen işyerinden o arkadaş için de benzer şüpheler hissetmiştim. sorun ben de sanırım. milletin özelini irdelemek yerine kendime baksam iyi olacak.

hoşgeldin 2012

2012-01-01T14:01:00.000+02:00

yeni yılın sizlere barış, sağlık, huzur, güven, aşk ve mutluluk getirmesini diliyorum.

mutlu yıllar

3. şahıs

2011-12-30T00:00:00.000+02:00

olmuyor. ben kaçmaya çalıştıkça, daha da çok yakınlaşıyoruz.

bugün akşam bi telefon geldi. bilmediğim bi numara. açtım, tanımadığım bi ses. kendini tanıtınca tanıtım. yakışıklının okuldan en yakın arkadaşı olan kız, hani şu kızdığım olay vardı ya, ilişkimizi itiraf ettiği kız. normalde o kızla karşılaşmamak için sözleşmiştik yakışıklıyla. ee tabii telefonda nasıl şaşırıp gerildiğimi siz tahmin edin. benim en mahrem durumumu bilen biri benle konuşmak istiyordu. "özür dilerim, konuşmak istemiyorum" dedim. kapattırmadı, kibarca ısrar edince dinlemeye başladım. öncelikle numaramı nasıl aldığını, niye aradığını anlattı. dün akşam yakışıklı buna gitmiş, zil zurna sarhoş olmuş ve olanları anlatmış. gece de onda kalmış. kız numaramı gizlice almış telefonu rehberinden ve gün boyu bizi düşünmüş sonra aramaya karar vermiş yakışıklının haberi olmadan. yakışıklının ruh halini, psikolojisini anlattı uzun uzun. sonra da benim nasıl hissettiğimi sordu ama pek bişey söyleyemedim hala kasılmış olduğum için. bi yığın şey anlattı yakışıklı ve aile yaşantısı hatta geçmişi hatta o kızla ilgili. dinledim, bazı ayrıntılara şaşırdım. yakışıklı hiç paylaşmamıştı bunları benimle. biraz beni konuşturmaya çalıştı ama ben yine kısa kısa cevaplarla geciştirince o da ısrarcı olamadı. hatta sanırım sonunda o da gerildi susmamdan ve kısa cevaplarımdam. rahatsız ettiği için özür dileyerek kapatırken "o seni çok seviyor, çünkü ben onu ilk defa bu kadar umutsuz gördüm. ne olur tüm kapıları kapatma ona, bi şans daha ver" dedi. hala kulaklarımda çınlıyor bu söz. hani kızın bana böyle bişeyi söylemeye böyle bişeyi benden istemeye hakkı var mı bilmem. ama yakışıklının yakın çevresinden sırrını bilen tek kişi o olduğu için kendini sorumlu hissetmiş sanırım. kızamıyorum ona da. keşke benim de öyle bi yakınım olsaydı, şu zor zamanlarda içip içip cesaret bulup dertleşirdim belki. böyle arabulucuklar yapması hoşuma gitmezdi ama dertleşme kısmı çoook güzel olurdu. neyse. konu bu değil, konu benim gerçekten ne istediğim. kafam çok karışık. üstelik kızın anlattıklarından sonra. offf... neyse ya. düşün düşün kafayı yiyeceğim bu gidişle.

en iyisi uyuyayım ben. daha doğrusu uyumaya çalışayım.

daha da yalnız

2011-12-29T00:01:00.000+02:00

neden bilmiyorum ama yılbaşı, doğum günü ya da sevgililer günü gibi özel günler yaklaşırken hayatımda kimse yoksa kendimi normal zamanlardan daha çok yalnız hissediyorum. üstelik sabahtan akşama kadar dışarı çıkıp nefes alacak kadar bi vaktim olmasa bile bu düşünce iki gündür yapıştı kafamın içine çıkmıyor.

hani aslında bi yandan da yalnız kalmaya çalışıyorum bikaç gündür. o akşam ki tartışmamız, söylediğim için biraz pişman olduğum itiraflarım, onu kovmam, o gece attığı mesajlar ve geçen akşam tekrar kapıya gelmesi ama benim yine konuşmak yerine bu defa kibarca geri çevirmem yeterince yordu beni. artık bitsin istiyorum bu olaylar. bittiyse, bitti demek istiyorum. biran evvel herşeyin eskisi gibi olmasını istiyorum, hem benim için hem de onun için. ilk defa böyle karmaşık bi olayın içinde ve kararsız olduğumu hissediyorum. bazen kaldıramayacak gibi oluyorum bu yaşadıklarımı.

bugün bi ara dosyaların arasından çıkarıp kafamı kendimi dışarı attım. geçen gün bende kalan arkadaş da sigara içmeye çıkmış, görmedim. ben öyle aval aval etrafa bakınırken gelip "iyi misin?" diye sordu. o sorana kadar kötü göründüğümün bile farkında değildim. sonra konuyu yılbaşına getirdi. yılbaşı için bi planım olup olmadığını sordu. "yok" desem beni davet edecek gibi sordu üstelik. neyse ki bu yılı da dostlarımla geçirmek üzere sözleştik. o gece felekten bi gece çalmak, hayatımdaki pürüzleri ve sıkıntıları 2011'de bırakmak istiyorum. umarım bi pürüz çıkmaz.

gecenin ardından

2011-12-25T20:40:00.000+02:00

gece saat 3 gibi uyuyabildim. düşündüm uzun uzun. onun anlattığı şeyleri de düşündüm. benim farkında olmadan yapmış olduğum hatalar olup olmadığını düşündüm. onun şartlarını düşündüm, empatik olmak için sınırlarımı zorladım saatlerce. tepkisi çocukça da olsa adil olmak istedim. belki dediği gibi "hayatında ilk defa bi erkeği böylesine sevdiği" ve "ilk defa eşcinsel bir hayatı kabullenmeye bu kadar yaklaştığı" için bi kaçış sendromu yaşamıştı. anlamak istedim onu bu kadar acımasız olmaya iten sebepleri. çünkü ilk defa dün gece bana çok açık ve net oldu hisleri konusunda. sevgisini bile böylesine içten haykırdığını hatırlamıyorum hiç.

düşündüm işte, onu aklamak ya da kendimi haklı çıkarmak gibi bi çaba içerisine girmeden.

sabah uyandığımda telefonum uzun 3 mesajını gördüm. mesajların saatlerine bakınca anladım ki o da uyumamış, anlattığım şeyleri düşünmüş. kovar gibi git dememden çok geçmişimde yaşadıklarıma takılmış kafası sanırım. ben onun benden tiksineceğini düşünürken "senin için niye bu kadar değerli olduğumu yeni anladım" yazmış mesajının bi yerinde.

neyse, konuş düşün hep aynı şey. olmuş, bitmiş. çok kırdık birbirimizi zaten, düzelecek gibi değil. zorlamaya gerek yok o yüzden. o da yorulmasın daha fazla ben de.

bugün iki dostumla geçirdim günü. alışveriş vakitleri gelmiş sanırım ikisinin de. onlar aldı, ben izledim, bekledim, uydu-uymadı dedim. bi de salak tezgahtarın patavatsızlığı günümüzü şenlendirdi. beni arkadaşımın eşi sandı, ona kıyafeti aldırmak için "eşiniz de beğendi" gibi bişeyler dedi :) güldük biz, arkadaşım düzeltince kız bozuldu.

öyle işte, macera dolu bi haftasonunu da yedim. hala kafam karışık olsa da, yeni ve yoğun bi hafta içinde kendime geleceğimi düşünüyorum.

foto = nicolemlavoi.com

patlama

2011-12-25T00:59:00.001+02:00

yakışıklı geldi. kapı çalındı. "kim o" diye seslendim. "benim" dedi, tanıdım tabii. kapıyı açmadım, biraz bekledi yine çaldı zili. "git buradan, seni görmek istemiyorum" dedim. "hayır, seninle konuşmam lazım" dedi. inatçı olduğunu biliyorum. gerildiğimi bile bile gitmeyecekti. açtım kapıyı ama beklerken heyecandan titremeye başladım. ta ki asansör kata gelip kapı açılıncaya kadar. iki yabancı kadar soğuk ve donuklaştım. kapıda ne söyleyecekse söyler gider diye düşünüyordum ama "içeri geçebilir miyim" diye sordu. ses çıkarmadım bile, o da bişey demeden girip salona oturdu. ben de girdim sonra salona. karşısına oturdum. "dinliyorum" dedim, konuşamadı önce bana baktı sonra gözleri doldu, ağlamaya başladı. o an yerimden kalkıp ona sarılmak istedim ama o kadar ezilmiş ki onurum yapamadım, gurur yaptım izledim öyle. hatta salya sümük ağlayarak acı çektiğini görmek hoşuma gitmiş bile olabilir. içinde "seni seviyorum" "özür dilerim" "aptalım" "beni bağışla" geçen onlarca cümle kurdu. dinledim sadece. tek bi kelime etmedim. sorular sorarak fikrimi almaya çalıştığı durumlarda da sustum. "bişey söyle" diye ısrar edince "benim için herşey bitti" dedim ve sebeplerimi sıraladım makinalı tüfek gibi. yüzü şekilden şekile girdi, utandı hatta. ama amacım ne onu utandırmak ne de öc almaktı. sadece aynı kuyuya bi daha düşmemek için tedbirimi almaktı. bunun da tek yolu bi insanı anlamsızca ortada bırakan kişilerden kendimi uzak tutmak. bu kişi aşık olduğum biri bile olsa.

"benim bi hayatım var." dedim ve mutluluklarımı sahip olduğum şeyleri sıraladım. tek eksik olan şey için çabamı ve başıma gelenleri anlattım. sanırım bi patlama oldu benimkisi de. ahmet ve öncesinden bahsettim. hergün seks yaparak mutlu olmaya çalıştığım zamanları bile anlattım. hem bunu birine anlatmaya ihtiyacım var diye anlattım hem de sanırım benden tiksinsin ve peşimi bıraksın istedim. ben konuşmaktan o da dinlemekten yorulunca "bi daha rahatsız etmezsen sevinirim" dedim. bu sefer o tek kelime etmedi, kapıyı açtı ve vedalaşmadan çıktı.

o gidince ağlayabildim, rahatladım. bikaç saattir de düşünüyorum olanları. geldiğim yada daha doğrusu geldiğimiz noktayı. acaba hatamı ettim, bilmiyorum. "tamam affediyorum" deyip yaşananları unutmak ve tekrar iki kişilik bir hayata devam etmek mümkün müydü bilmiyorum. bugune kadar ihtimaller üzerine o kadar çok plan yaptım ve sonra altında kaldım ki, artık hayatımdaki şeylerin de sözlerim gibi keskin ve net olmasını istiyorum. bunun adı yalnızlıksa bile net olmalı.

neyse, size de patlamak istemem.

şimdi daha iyiyim, daha da iyi olacağım. başka yolu yok çünkü.

noel baba'dan istekler listesi 2012

2011-12-18T20:14:00.001+02:00

xcoach yazmış uzun uzun noel baba'dan isteklerini, olan olmayanı ayırıp kırmızı maviye boyamış. bi de beni mimlemiş. ben kırmızılı mavili yapmadan yazayım 2012 istek listemi.

- sağlık (herşeyin başı diyeceğim, klişe olacak. ama gerçekten öyle. sağlıklı bir sene istiyorum)

- dostlarımla uzun bi tatil (yurtiçi ya da yurtdışı farketmez. böyle coşkulu, gürültülü, aklımın iplerini salacağım bi tatil olsun)

- ailemle sakin bi tatil (şezlong'da gözlerimi kapamış uyumaya çalışırken annemle babamın basit bi konuda yasatasarısı imişcesine tartıştıklarını duymak, sonra denize koşup kardeşimlerimi suya batırıp batırıp çıkarmak istiyorum)

- yeniden sevmek hatta aşık olmak (biliyorum hazır değilim ama kalbimin acısı ancak öyle son bulur sanırım.)

- bitmeyen bi ilişki (aslında önceki maddenin içinde bişey bu ama ayırdım. sevmek güzel ama bitmesi bi o kadar acı. severken aldığım tadı acı çekerek ödemek istemiyorum artık)

- arabada 200 km hızı görmek (benim gibi temkinli bi adam için beklenmedik bi istek ama arabanın içinde kanatlanıp uçmak istediğim anlar olmuyor değil)

- yayın (eski bir akademisyen olarak o dünyadan çok uzak kalmamaya çalışıyorum ama okuyucu düzeyinde. kendim de ortaya bişeyler koymak istiyorum)

- dekorasyon yeniliği (evi bir mimarın gözüyle tamamen yenilemek. tabii bu şuan için mümkün olmayan bi istek. belki 2012 sonuna doğru olabilir)

- adele'i canlı dinlemek (kız hasta aslında ama hani iyileşirse türkiye'de olmasa bile bi şekilde canlı canlı dinlemek istiyorum)

daha bi yığın şey istiyorum ama benzer şeyler işte. bu arada direkt kimseyi mimlemiyorum. şu satırı okuyan üstüne alınırsa cevaplamak zorundadır :)

mesai ve sonrası

2011-12-17T21:07:00.000+02:00

geleneksel yılbaşı yoğunluğumuz yeniden başladı. bile bile lades bizimkisi. önce bi yayılıyor insanlar. sonra da akşam 9lara kadar harıl harıl çalışmalar falan. türk insanının yapısında var bu sanırım. işi son dakikaya bırakma hastalığı.

dün iş çıkışı bi arkadaşla geldik eve. biraz konuştuk işten güçten hayattan. geç oldu sonra, kalmasını istedim. hem karşıda oturuyor, zor olurdu o saatte eve gitmesi, hem de kuzen sonrası evde bi ses olsun istedim dün gece. aslında çok samimi olduğum biri değil ama hani itici gelen bi muhabbeti yok. bi de çok ortak çalışma fırsatımız olmuyor aslında. hakkında tek hissettiğim şey biseksüel potansiyeli olduğu. 35inde, bekar, nazik bi insan, yanında bugüne kadar hiç kız görmedim, bi de karı-kız muhabbetlerine meyli olmadığını hatta bi kere çıkıştığını hatırlıyorum. gece kalmasının çocuğun potansiyeli ile alakası yok tabii. zaten doğru şartlar-doğru insanlar karşısında herkesin biseksüel olma eğilimi olduğuna inanan biri olarak hissettiğim bişeyden ötürü çocuk hakkında bi yargı oluşturmam doğru olmaz.

ilginçti dün gece. sıradan iki bekar konuşurken konu ister istemez evlilik-aşk-meşk meselelerine geldi konu. üstü kapalı bazı şeylerden bahsetti. deşmedim geçmişini ama acaip etkilendim, hatta bi arada benim gibi düşünüyor dedim içimden. sabah kahvaltı sonrası çıktı o ben de spora gittim, dönüşte de bi arkadaşıma uğradım. niyetim bi çayını içip kaçmaktı ama zorla yemeğe tuttular, tüm spor boşa gitti :( ama yemek de güzeldi hakkaten :))

eve iş getirdim bu arada, vakit varken ve uykum yokken onlara bakayım biraz.

pizza

2011-12-12T19:21:00.002+02:00

aşerdim resmen :)

akşam işten çıkarken burnuma bi pizza kokusu geldi. gelirken yolda durup da girip bi yere girmeye de erindim. eve geldiğim gibi bi büyük pizza sipariş ettim. gelir birazdan :) spor olayı iptal tabii bu akşam.

onun dışında iyiyim bikaç gündür. ailem iyi geliyor. aslında her haftasonu bile kaçsam mı diye düşünmedim değil bu sefer dönerken. ama işte dostlarla da ancak haftasonu biraraya gelince her hafta gitmek zor oluyor. zaten ben biraz da evcil bi adamım. evimde oturup dinlenmeyi seviyorum.

neyse pizzam gelmeden bitireyim yazıyı.
afiyet olsun :)

belgesel

2011-12-10T11:42:00.000+02:00

bursa'dan merhaba.

kuzenin bi haftalık eğitimi vardı istanbul'da. p.tesi gününden düne kadar bendeydi. gerçi işyeri otel ayırtmış onun için ama ben duyunca gidip getirdim. eğitim yeri yolumun üstü olunca sabahtan bırakıyordum. yakışıklının son görüşmemizde cebime sokuşturduğu anahtar vardı yedekte, onu verdim akşam erken çıkıyor diye. eve geldiğimde yemek falan hazır durumları oldu bi hafta. güzeldi. bi de ilginç biridir kendisi. hem bilimsel konulara, hem de farklı hobilere ilgisi var. belgesel izledik bol bol. vahşi doğa, mimari konular, savaş tarihi falan :) uzun süredir izlemediğimden belki de biraz garipsedim önce. ama hoşuma da gitmedi değil. giden vakte yanmıyosun. bişeyler öğreniyorsun enazından. ama aralarda odama çekilip yada kaçıp kaçıp internette vakit geçirmedim desem yalan olur.

dün akşam bitti eğitimi. işten biraz erken çıktım, dönmesi için onu otobüs terminaline bırakacaktım. sonra ben de geleyim dedim. iyi de oldu. özellikle annem çok sevindi. tatlı yapmış akşamdan, gece gece onu yedirdi. spora düzenli gidemediğim için yediklerime dikkat etmeye çalışıyorum aslında ama konu annemin yemekleri olunca tüm kurallar geçersiz oluyor. biraz önce de 3 günlük bi kahvaltı yaptım sanırım :) ama pişman değilim, yarın olsun yine yaparım :)

foto=jerry lofaro

moral ziyareti

2011-12-04T07:37:00.000+02:00

yazamadım ama istanbul'dan uzaktım çarşamba'dan bu yana.yine sabahtan akşama iş, sonrasında da otel odasında geçen 3 günün sonunda geldim. dün o yorgunlukla uyumuşum epey. sonra da arkadaşlar aradı, "sana uğrayacağız" dediler geldiler. geçen dertleştiğim daha doğrusu içip içip dertleşip omzunda ağladığım dostum toplamış milleti. belli etmeseler de çok bariz bi şekilde moral ziyareti idi. ellerinde de yemeklik malzemeler :) kızlar mutfağa doluştu zaten girdikleri gibi. biz de muhabbete daldık. ama hiç bir şekilde geçen anlattığım aşık olduğum ve terkedildiğim konusu açılmadı. iyi de oldu.

gırgır, muhabbet geceyarısına kadar sürdü. tabu falan oynadık. ben yine gerdim ortamı fazla hırslanarak :) ama çok güldük. saat 12 gibi herkes gitti, en son o dertleştiğim dostum kaldı. onunla da kısacık konuştuk. nasıl hissettiğimi sordu, sarıldı "boşver geçmişi, biz varız" dedi. zor tuttum kendimi ağlamamak için. o da çıktı ama ben yatağıma çoook büyük bi mutlulukla girdim. yalnız olmadığımı bilmenin mutluluğu, önemsenmenin mutluluğu.

sabah da aynı şekilde uyandım. tanrıya şükrettim defalarca. böyle dostlarım olduğu için.

mesai sonrası

2011-11-30T00:07:00.000+02:00

demin gelebildim eve. işten arkadaşlarla toplandık. güzel oldu. ama bana komik gelir hep böyle buluşmalar. gün boyu gördüğün tipler. eve giderler normal bi gün gibi. 1-1,5 saat sonra buluşulur ama herkes bambaşkadır. kılık kıyafet, makyaj falan :)

dostlarla olduğu kadar rahat olamasam da, gün içinde saçma sapan sebeplerle birlikte kasılıp gerildiğim insanlarla rahat olmak, rahatlatıcı konulardan konuşmak güzel oluyor. bazı insanlar gerçekten birbirini tanıma fırsatı falan buluyor. mesela akşam masada yanımda oturan biri vardı, biraz lafladık. normalde ofiste karşılaşırdık ama herkes gibi selamdan öte bi dialogumuz yoktu. işte biraz muhabbet edince, çıkmaya yakın "uzaktan soğuk görünüyorsunuz" dedi. gülümseyerek "nasıl yani?" dedim. "hatta biraz korkutucu" dedi. tutamadım, kahkahayı patlattım. diğer yanımda da işyerinden en yakın arkadaşım vardı. sesimi duyunca "ne oldu, niye güldün öyle" dedi. anlattım durumu, arkadaşı mahçup edeceğimi düşünmeden. diğer kahkahayı o bastı. onun ardından bu arkadaş da gülmeye başladı. ilginç. bunu daha önce de duymuştum aslında. insanların gelip selam vermeye çekindikleri bi tip olduğumu söylemişti biri de. bu kötü gibi görünse de sanırım iyi bişey benim açımdan. iş ortamında lüzumlu lüzumsuz muhabbetlerden ve insanlardan uzak kalıyorsun. bu önemli bişey.

aslında eskiden herkesi tanıyayım, herkes beni tanısın, muhabbetim herkesle iyi olsun gibi bi çabam vardı. bikaç kötü tecrübe sonrası böyle olmak zorunda kaldım. zamanla da kişilik haline dönüştü belki de ya da hep böyle kolay muhabbet kurulamayan hatta ürküten bi tiptim. bilemiyorum. neyse önemi yok. bu konuda kendimle barışığım zaten.

bu arada, onu özlüyorum :(

kurtları dökmek

2011-11-27T10:02:00.000+02:00

muhteşem bi akşamdı dün akşam.

dün arkadaşa kahvaltıya gitmeyi unutmuşum nasıl olduysa. hatta nete girmiş dolanıyorken kahvaltıya davetli diğer arkadaşım kapıma dayandı. telefonum kapalıymış, daha doğrusu şarjı bitmiş kapanmış. acele giyindim, çıktık. uzun güzel bol sohbetli bi kahvaltı yaptık. çok duramadım yine de. saat 2 gibi çıktım ben.

biraz alışveriş yapmam gerekiyordu. bi de çamaşır ve temizlik derken akşam oldu. akşam yeniden aradı arkadaşlar. sanırım öğleden muhabbete doyamamışlar dışarı çıkalım dediler. eee reddedemedim tabii. zaten şu ara tek istediğim hep yanlarında durmak. hani bişey konuşmasak da öyle yanlarında durmak iyi hissettiriyor. dün nette birine söylerken farkettim. ben dostlarımın yanında gerçekten yalnız hissedebiliyorum. çünkü bi güvenli alan oluşuyor onların arasında iken. bu da kendimle kalmama yardımcı oluyor.

gerçi gün akşam pek öyle değildi. önce yemek yedik bi yerde. sonra da canlı müzik bi yere geçtik. ben sanırım fazla kaptırmışım kendimi ortama, alkolün de etkisiyle bağıra bağıra şarkılara eşlik bile ettim. nasıl denir, kurtlarımızı döktük bi nebze. gerçi hala başım ağrıyor ama üzerimden bi ton ağırlık kalkmış gibiyim.

bugün için bi plan yapamadım henüz. bizimkilerden birini ya da birkaçını kandırabilirsem şöyle doya doya istanbul seyredeceğim bi yerde kahvaltı yapasım var. olmadı evde bi paşa sofrası hazırlarım.

dönüş

2011-11-25T23:41:00.000+02:00

bugün döndüm.

bu sefer özellikle yalnız gittim. yabancı olduğum bi yerde tek başıma olmak tahmin ettiğimden iyi geldi. işim erken biten günlerde şehiri turladım. yavaştan noel hazırlığı sarmış ortalığı. ilginç ve güzel geliyor bana bu telaşları. acaba onlara bizim şeker bayramı da öyle mi görünüyor diye düşündüm.

eve geldim ama dinlenmeden işe gitmem gerekti bazı raporları elden bırakmak için. neyse ki çok durmadan döndüm. uyumuşum öyle. sonra dışarı çıkıp yemek yedim. sonra annemleri aradım, arkadaşları aradım. yarın için kahvaltı daveti aldım.

aslında yazıp yazmamakta kararsızım. yurtdışında iken yakışıklı aradı. önce açmadım. tekrar tekrar aradı. sonra biraz ağır konuştum. pişman oldum ama ne bileyim o an çok üzüldüm. zaten yeterince canım acıyor onu hatırladıkça. bazen yanlış mı yapıyorum diyorum kendi kendime. offf ne biliim.

neyse. herkes kaderini yaşıyor işte. benimki de böyle.

eski dost

2011-11-17T23:30:00.000+02:00

ahmet aradı dün akşam.

kendi kendine bloguma bakmamaya yemin etmiş bi süre önce ama tutamayıp bakmış dün. üzüldüğünü söylemek için aradı. sanırım kurduğum cümlelerde ona yapılan referanslara da içerlemiş biraz. "geçti" dedim, "artık kızgın değilim" dedim bikaç kez ama inandı mı bana bilmiyorum. hani burayı okursa anlar fikrimi.

evet çok güzel giderken hayat, tersyüz olmak kötü bişey. buna sebep olan şeyleri de hazmetmek zor. ama ahmet'e de söylediğim gibi, zaman herşeyin ilacı. bigün yakışıklı için de böyle anlayışlı cümleler kurabilirim belki. şuan içimden gelmiyor. içim acıyor hala.

hem ahmet'in araması iyi oldu biraz da. hayatımda kocaman izler bırakmış birinin hayatında hala kocaman bi yerim olduğunu bilmek biraz değerli hissettirdi. bi de yaptıklarından ders almış olması ve bunu benle paylaşabilmesi de olgun bi davranıştı.

tabii bunlar züğürt tesellisi bi yerde. asıl olan insanın kendisi. çünkü günün sonunda yatağa başını koyan tek sen oluyorsun. evin içinde duyulan ses tek senin sesin. ya da en fazla iki bardak olacak şekilde demleniyor çay. örnekler çoğaltılabilinir.

neyse, iç karartmayayım ben yine. aslında iyiyim biraz daha. böyle rahat cümleler yazmamdan anlamışsınızdır. daha da iyi olacağım. haftaya yurtdışında olacağım. ardından da yoğun dost gezmelerine bırakacağım kendimi. bu katarsisleri daha çabuk atlatacağım.

tam da bugün

2011-11-13T21:45:00.000+02:00

bugün evden çıkmadım. bi bakkala indim, ekmek yumurta yoğurt falan aldım. sonra bi daha çıkmadım. tek kişilik güzel bi kahvaltı sonrası temizlik yaptım.

evin her tarafında ondan izler vardı. hediye ettiği ufak tefek şeyler, kendi hususi kahve kupası ve daha bi sürü şey. bi kutuya koydum hepsini, kutuyu da elbise dolabımın kolay erişmeyeceğim bi yerine koydum. bilgisayarda da temizlik yaptım. onca güzel anıları silmeye gönlüm elvermedi ama iki de bir açar bakarım korkusuyla dvd'ye yazıp onu da kutuya koydum.

sonra son ses sılanın albümünü dinledim bikaç kez. bu son ay içinde durmadan dinledim zaten. yıllardır ilk defa bi türkçe pop albüme böylesine saplandım. hatta bi ara akorlarını bulup "tam da bugün" şarkısını çaldım, söyledim. çok güzel bi şarkı gerçekten. şu ruh halime cuk diye uyan bi şarkı. bak şimdi yine canım çekti. açıp dinlerim. sizle de paylaşayım.

varlığınız için teşekkürler.

sana değer de geçer

beni deler de geçer

seyreden güler de geçer

her gece daha yorgun

her sabah daha kırgın

tam da bugün çok yalnız

hep aynı başlıyor bitiyor ve

iki kişiden biri vazgeçiyor ve

biri hep daha çok seviyor be

unutulur da gider

acı içine döner

sonra bir gün geri döner

yerini hatırlarsın

izi artık yoksa da

tam da bugün işte o gündür

hep aynı son

2011-11-13T02:05:00.000+02:00

buluştuk.

dün akşam.

aslında çarşamba gece gelmiştim bursa'dan. perşembe akşamı için cesaret edemedim. cuma saat 10 gibi o aradı. "geldin mi" dedi, "evet" dedim. "aramadın" dedi soruyla karışık. cevap veremedim. sonra "görüşmek istemiyorsan söyleyebilirsin" dedi, "hayır hayır" dedim. cuma akşam için sözleştik. gergindim, haklı olarak kızgın bi de. niyetim yemek yemek ve konuşmak istediği ne ise konuşmak ve kalan huzurumu da bozdurmadan evime dönmekti. tabii aklımda herşeyin değişmesi ve eski rayına gireceği ihtimali de yok değildi.

öyle olmadı. yemek yedik önce. aşık olduğum hala sevdiğim adam karşımda duruyordu. günlerce yüzüne sesine beni hasret etmişti bilmediğim bir yada biçok sebep için. bi tarafım onca insan arasında sarıl diyordu, bi yanım suratının ortasına kocaman bi yumruk at.

"üzdüm seni, biliyorum" diye girdi lafa. "evet, hem de çoook" dedim biraz sinirle. kendini haklı çıkaracak bişeyler anlatmaya başladı. dayanamayıp araya girdim, "beni neden yeniden görmek istedin?" dedim. "özledim" dedi. "peki neden" dedim, cevap vermedi. işte o an hislerime engel olamadım. ısrar ettim 2-3 kez, sonra da yumruklarımı gögsüme vurup gömleğimi çektim yırtacak gibi. "içim yanıyor içim, ne olur söyle artık. bari niye bittiğini bileyim" dedim. kalabalığın ortasında ellerimi bile titreten bi sinir krizinin sonunda anlattı.

o kız. eski kız arkadaşı, evliliğin eşiğinden döndüğü kız. sebep o mu diye sormuştum üstelik ama bana "hayır" demişti.

"bu defa yalansız anlat" dedim itirafı öncesi. kızla bi süredir görüşüyorlarmış arkadaş??? olarak. uzunca bi süredir. hatta kafasını karıştıracak kadar uzunca bi süredir. bana konuyu açacak ortam kollamış ama ne zaman açıklamak istese onu sevdiğimi söyleyip yada sarılıp lafı ağzına tıkamışım. aralarda açılan evlilik konuları da bu duruma zemin hazırlamak içinmiş. bencilce de olsa daha az acıtır diye bi süre sessiz kalma ve birbirimizden soğuma gibi salak-saçma bi yolu seçmiş ama öyle olmadığını ikimizde biliyoruz. kendini haklı çıkaracak bi yığın şey sıraladı. benim sabırsız davranıp ona düşünme süresi vermek yerine bitirmek istememe kadar. kızla yakınlaştıktan sonra bana olan sevgisini bikez daha anlayıp çok pişman olmasına kadar. hatta kızla da bayramda ciddi bi tartışma yaşamışlar ve konuşmuyorlarmış anladığım kadarıyla. eee tabii yedekte ben varımdır hep.

aklım almadı bunca şeyi bu kadar rahat anlatmasına. "ben sana aşığım" dedim sinirle, "bunu hakedecek ne yanlış yaptım ki sana?" diye sordum, yan masadaki kadın bile duydu garip garip baktı ama yakışıklı bi cevap vermedi. sonra tekrar anlattı beni sevdiğini, yaptığının hata olduğunu, evlense bile dost olmamız gerektiğini falan. daha fazla dinleyemedim zaten, hesabı bile ödemeden kalktım masadan. "bi daha arama beni" dedim.

sinirden kafayı yemek üzereydim. hani ağlasam rahatlayacaktım ama yapamadım onu da.

eve de gelmek istemedim. evi yakın dostumu aradım, "vaktin varsa bişeyler içelim mi?" dedim "hemen" dedi eşini ekmek pahasına. bizim ekibin takıldığı yere geçtik. biraz sohbet ettik, yarım yamalak birine aşık olduğumu ve başkası için terkettiğini söyleyebildim. sarhoş olana kadar tabii. sonra konuşmadım sanırım. en son ona sarıldığımı ve ağladığımı hatırlıyorum. rezil bi görüntü belki ama o an bunu yapamazsam hep öyle kalacağımdan korktum. muhtemelen şuanda da sarhoş ve bunları yazamayacak durumda olurdum. ama gayet iyiyim, üzgün olsam da.

kabul ettim biraz da kaderimin aynı şeyi yaşatmasını. 3. kez terkedildim. sebebinin ne olduğunun önemi yok aslında. bi kadın iki adam aynı şeyi yaptılar bana. üçü de bencildi, üçü de bana karşı acımasız. üçünü de çok sevdim. üstelik yakışıklıyı hala seviyorum elimde olmadan. ama ben yalan yanlış şeylerden uzak kalmak istiyorum. artık başlayıp biten şeylerin içinde bulunmak istemiyorum. benim yalnızlığım bile daha az acıtıyor canımı. o yüzden kabul ettim yalnızlığı bugün bikez daha ve bunu sizle paylaşmak istedim.

ölsem de bir kalsam da bir

2011-11-08T18:13:00.000+02:00

sanırım bunu sizle paylaşmalıyım.

yakışıklı aradı bugün. telefonda numarasını görünce kalbim duracak gibi oldu. zaten normalde bi gariptim o an. dua etmişim de anında kabul etmişim gibi garip bi durum oldu. aslında öncesini de anlatayım.

bugün öğleden sonra evdeydim. annemler gezmeye çıkmıştı diye sıkılırken facebook'a girdim. üniversite arkadaşlarımdan biri eski bi taş plak kaydı paylaşmış. onu dinliyordum. banu-ölsem de bir kalsam da bir. aslında çok iyi bildiğim bir şarkı ama yine de sözlerine dikkat kesildim istemeden. ben ve yakışıklı arasında geçen bir konuşma gibi hissettim. hani karşımdaymış gibi eşlik ettim yükses sesle. "ölsem de biiirrr kalsam da biiirrrrr".

şarkıyı ikinci kez dinlerken çaldı telefonum. "merhaba" derken şarkı çalıyordu arkada. sanırım duymadı çalan şarkıyı, duymasın da. bayramımı kutladı, ailemi sordu. en son beni sordu. sitem etmemek için zor tuttum kendimi, "iyiyim" dedim. o konuştu biraz, neden bahsetti dinlemedim. "seni özlüyorum" dedim. "anlamadım" dedi lafını bölmüştüm diye. "yok bişey" dedim. konuşmasına devam etti. kapatırken istanbul'a döndüğümde görüşmek istediğini söyledi. çok dolmuştum, boğazım düğümlendi "tamam" diyebildim. telefonu kapatırken tutamadım kendimi, ağladım. sonra kötü mü ettim diye sordum kendime. sitem de edebilirdim, hesap da sorabilirdim, hatta gurur da yapabilirdim. ama görüşelim teklifine "tamam" demekle yetindim. niye yaptım bunu bilmiyorum, o an bile onu mutlu etmek istedim sanırım. sanırım ben bu adamı hala, hiç azalmamış şekilde seviyorum. canımı yakmasına izin verecek kadar.

belki yine kızacaksınız bana istanbul'a gidince görüşeceğim için ama cidden elimde olmayan bi durum bu. kendi kendime yada halimi soranlara "iyiyim iyiyim" demekle iyi olunmuyor işte. bu derdin sebebi o ise, ilacı da o olur belki. gerçi hani ne konuşmak istediği ile ilgili de bi fikrim yok..

offff. kafam çok karışık. çok.

kurban bayramı

2011-11-06T07:59:00.000+02:00

demin geldik bayram namazından. birazdan kurban kesmeye geçicez. sonrasında da et dağıtma telaşı, büyük aile buluşması ve bayramlaşmalarla geçer. hazır vakit varken önce sizin bayramınızı kutlamak istedim.

biliyorum, biraz üzdüm sizi sorunlarımla son günlerde. ama bayram herşeye rağmen sevinç veren bişey. umarım sizin bayramınız da acılarınızı hafifletir, yüzünüzde gülümseme yaratır.

herkese iyi bayramlar.

bu sabahların bir anlamı olmalı

2011-11-04T21:25:00.000+02:00

yastığına senin sarılıp kokunla uyumuşum

üstüm açılmış, ürperirken sabah olmuş

"uyan" dedi bir ses, "uyan,o burada"

uyandım, aradım, bulamadım

suçum neydi?

neden böyle oldu?

bu sabah bir umut var içimde;

nasıl olsa geri gelirsin diye

her şey yerli yerinde yine

bu sabahların bir anlamı olmalı

koltuğuna senin kıvrılıp, hayalinle uyumuşum

camlar açık kalmış, üşürken sabah olmuş

"uyan" dedi bir ses, "uyan,o burada"

uyandım, aradım, bulamadım

feast of love

2011-10-31T19:51:00.000+02:00

dün bi film izledim. tavsiye üzerine.

filmdeki adamın yaşadıkları ve tepkileri bana benzetilmişti.

uzun zaman sonra yalnız başıma izlediğim ilk filmdi bu arada. o da ayrı bi üzüntü sebebiydi benim için. film boyunca adamın bakışlarını ve hayatın ona hazırladığı pozitif ve negatif sürprizler karşısında tepkilerini izledim. hatta bir kaç sahnede yerimden kalkıp televizyonun içine girip adama sarılmak, yanında uyumak bile istedim. unuttum kendi acımı.

film biterken adamın umuduna hayran kaldım. herşeye rağmen hiç yıkılmamış gibi çabucak hayatına devam etme azmine. gerçekte bu böyle kolay mıdır bilmem ama benim için değil, buna eminim.

ama olsun umut hep olmalı bence de. hep bi yerlerde durmalı insan hayatında. dönüp dolanıp sahipleneceğimiz bi hazine gibi.

ama şuan umutlanmak gelmiyor içimden. tek istediğim kendimi dinlemek uzun bi süre. durup öyle kendimle konuşmak. yara denirse kalbimde olan acıya, bu yarayı onarmak istiyorum. insanlığımdan, iyi yanımdan taviz vermeden.

not= neyfa film tavsiyen için teşekkürler. kendimden çook şey buldum.

dünya dönüyor

2011-10-29T10:33:00.000+03:00

kaç gündür iş ev dışında hiç bişey yapmıyordum. dün yakışıklıyla karşılaşma ihtimalini bile bile spora gittim. hani karşılaşırsak ne olurdu, ne hissederdim diye aklımdan geçti. garip ama içimde hala gizli bi umudun olduğunu farkettim o an. gittim yine de, ister istemez gözüm onu aradı. hatta bi ara onu gördüm sandım kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. ama gelmedi. muhtemelen benle bi süre karşılaşmamak için gelmez. sporumu yaptım döndüm eve. iyi geldi.

ahmet aradı, blogtan görmüş. sohbet ettik. onun sorunlarını konuştuk biraz da. hayatın herkes için zor olduğunu hissettim hatta ahmet ile yakışıklının benzer taraflarını düşünüp yakışıklı ile ilgili empati yaptım. insan bu durumlarda bi mazerete sığınınca daha hafif hissediyor kendini. ben hala bu ayrılığın benden kaynaklanan bi durum olduğunu düşünemiyorum. hani dersimi çalışmış ve daha dengeli idim bu defa. yine de olmuyorsa başka şeyleri sorgulamak lazım belki de. erkek ruhunu, bi erkeğin diğer bi erkekle birlikte olabilirliğini belki de.

neyse, sonuçta terkedilmiş ve yalnız bi adamım bu koca şehirde. hiç bi mazeret bu gerçeği yoketmiyor. bunu yazarken içim ezilse de gülümseyebiliyorum. ilginç de mi. bence de öyle. ama gerekli de. her durumda hala akılla mantıkla düşünebilmek, hala hayattan zevk alabilmek lazım. sonuçta hayat devam ediyor. istesen de durmuyor, bitmiyor. o halde yaşamaya devam etmek lazım. tabii yaşamanın gereği ne ise artık.

bu arada cumhuriyet bayramınız kutlu olsun.

ölüm acısı

2011-10-24T23:48:00.000+03:00

çok zor günler yaşıyorum.

hem kendimle ilgili hem de ülkemizde yaşananlarla ilgili.

şehitler, van'daki deprem.

dün haberleri izlerken gördüğüm manzaralar karşısında içim yandı. unuttum kendi acımı. hayatta daha büyük acılar olduğunu anladım yeniden.

umarım şehit ve depremde ölenlerin sayısı çoğalmaz, yaralılar da tez zamanda iyileşir. umarım............

bitti

2011-10-22T22:52:00.004+03:00

bitti.
herşey bitti.

..............

ilginç güzel bir gün

2011-10-16T14:02:00.000+03:00

dün çok ilginçti.

annemin arkadaşları geldi :) gün gibi birşey. ben de hava biraz bozuk diye dışarı çıkmamıştım. kalabalığı görünce çaktırmadan gizlice kaçtım hemen. iki arkadaşımla gidip oturduk bi yere, sohbet ettik. biri evli zaten yakında da baba olacak. diğeri ise nişanlanmıştı bundan 4 yıl önce ama bişeyler oldu, nişanı atmışlardı. o gün bugün öyle bi girişimi yok. evli olan ikimizi de sorguladı biraz. diğer arkadaşın aktif bir seks hayatı olduğunu anladım imalı sözlerinden. ama nedense gönül işlerine bulaşmak istemiyormuş. içimde bulunduğum durumu ve onun da nişan sürecinde neler yaşamış olduğunu düşününce biraz hak verdim ona. çok oturamadık, işi vardı ikisinin de. ben de az biraz arabayla bildik caddeleri turlayıp geldim eve. kapıya geldim ki, içeriden kıyamet gibi bi ses geliyordu. anladım ki; hala evde bi dolu kadın var. gizlice odama geçerim derken salonun kapısında gördüler. "aa senin oğlan" dedi biri bağırarak, ben de nezaketen "hoşgeldiniz" dedim. bikaçını çok iyi tanıyorum ama tanımadıklarım da vardı, utandım ama ayaküstü lafa tuttular. annem yine bekarlığımdan açmış konuyu anladığım kadarıyla. tanıdık teyzelerden biri "ee yok mu birileri, ne zaman evleniyorsun bakiim" dedi. kızardım bozardım. "kısmet, bakıyoruz" dedim. baktım bu muhabbet uzayacak gibi, "ben içeri geçeyim, size kolay gelsin" dedim. annem geldi peşimden, içeridekilerden birinin öğretmen yeğeni varmış , onu anlattı. "internetten gir gör kızı" dedi. zorla sokturdu facebook'a ismini arattırdı resimlerini buldurdu. yok kız güzelmiş hakkaten de ama benim derdim şu ara bana yetiyor. şuan böyle ciddi konulara bölüştürecek aklım vaktim yok ki. annem sıkıldığımı anlayınca geçti içeri. "oğlum beğendi kızı" dediğini duydum bi ara, elim ayağım titremeye başladı sinirden :S

neyse ki kadınlar gidince gelip bişey sormadı ya da demedi.

ben de sıkıntıdan dizi falan izledim biraz. sonrasında da kardeşim geldi, oyun oynadık :)

dün ilginç ama güzeldi yani.

aile

2011-10-14T07:19:00.000+03:00

karanlıktayım sanki.

akşam oluyo bi şekilde. ama ben bi daha sabah olmasın istiyorum. hani "yok yok, sen neleri aştın" desem de kendime, bu defa gerçekten zor durumdayım. üstelik geçmiş kalpkırıklarımda şartlar yasımı tutmaya kendimi dinlememe dinlenmeme müsaitti. bu defa hiç öyle de değil durumlar. saat 8de mesaide olmam gerekiyor kaç gündür. gün boyu dikkatimi gerektiren toplantılar. akşam da eve tükenmiş olarak geliyorum zaten.

yoksa ben salı geceden itibaren izin alacaktım. ama mümkün olmadı. ancak dün akşam kaçabildim bursa'ya. uzaklaştım istanbul'dan ve içindeki beni üzen şeylerden. haftanın ortasında kaçabilsem niyetim daha uzak biyerlere yalnız gitmekti ama sonra annemle ailemle olmanın daha iyi olacağını düşündüm. iyi de oldu geldiğim. gece anneme sarıldım sıkıca. kokladım. sessizce "iyi ki varsın" dedim. sonra da uyumuşum hemen.

babamla kardeşimle uyandım. kahvaltı bekliyoruz. tıpkı eskisi gibi. 16 yaşımda lise yıllarım gibi. birarada ve en çok birbirini seven zamanlarımız gibi.

biraz yalnızlık

2011-10-11T23:47:00.002+03:00

konuştuk.
tartıştık.
biraz zaman istedi.
"tamam" dedim. uzatmadım.

şuan nasıl mıyım? duvar gibi. tepkisiz.
garip ama ağlamak bile gelmiyor içimden. kızmak da, sövmek de. hatta sevmek de.

yarın uyanınca ne olur bilmiyorum.
ama şimdi böyleyim işte. iyi değilim sanırım. ya da iyiyim. bilmiyorum.

yazarım belki ya da susarım üzülmeyin diye.

belki ilk defa yazıyorum ama bilin istedim şimdi
"sizi seviyorum". tanımasam da. görmesem de.
iyi ki varsınız

gitmiş gidenimiz

2011-10-10T22:53:00.000+03:00

söndürmüşüz feneri salaş bir balıkçıda
rengimizi sıyırmışta gitmiş gidenimiz
nur cemalimizin astarı kalmış bi tek
o da kaşık kadar..

vur kadehi ustam bu gecede sarhoşuz
kalan sağlar bizimdir acıdan mayhoşuz
iki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
bundandır böyle dibe vuruşumuz

damla sakız hayallerimize yakamoz vursa
bari öyle canlansa da hayat bulsa
ne iyi olurdu kalbe kan yine
hücum etse…

vur kadehi ustam bu gecede sarhoşuz
kalan sağlar bizimdir acıdan mayhoşuz
iki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
bundandır böyle dibe vuruşumuz.

susmak ya da konuşmak

2011-10-09T18:32:00.000+03:00

sessizim hala. blogu da öyle deli deli kullanmıyorum. biçok şey içimde kalıyor. bi de dün gece biraz kötüleştim. biraz içmek iyi geliyor böyle zamanlarda. insanın acısı geçiyor gibi oluyor o anda ama sabah kalkınca başağrısı ile yine aynı şeyler aklına yerleşiyor. aynı korkular, aynı şüpheler. hani diline bilmek almak istemiyorsun ama şeytan gelip sokuyor aklına.

hayatımın en güzel zamanlarını yaşarken geldiğim şu noktayı anlamakta güçlük çekiyorum saatlerdir. nerede yanlış yapıyorum ya da nerede fazla bişey yapıyorum. böyle nefes alamaz gibi oluyorum bu sorulara mantıklı bi cevap bulamayınca.

daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. olacak kötü şeylere sebep olmak korkum da var yada belki olmuştur o kötü şeyler de ben habersizim. off çıldıracağım. saatlerdir dua ediyorum tanrıya. bana yardım etmesi ve beni bi şekilde bu durumdan kurtarması için.

belki de yanılıyorumdur. beni bu kadar seven birinin bu kadar acı çektiğimi bilmesine rağmen bişey yapmaması için gerçekten mantıklı bi sebebi vardır ve açıklamak için bişeyin sonuçlanmasını yada doğru bi anı bekliyordur. bilmem, bu ihtimal daha tahammül edilesi geliyor aklıma.

yarın, dedim kendime. yarın konuşacağım o konuşmazsa. ama kurabileceğim en tutarlı cümlelerle, sıkmadan, herşekilde yanında olduğumu hissettirecek bi dilde. yoksa bu durum yani bu sessizlik beni de onu da bizi de bitirecek.

foto=eharmony.co.uk

zaman herşeyin ilacı yalanı

2011-10-08T01:12:00.000+03:00

geçen cumartesi tartışmamız ve gidişi sonrası hiçbirşey olmamış gibi davranmaya çalıştım. hatta pazar akşamdan aradım buluşalım diye. evdeki misafirleri bahane etti. pazartesi de arkadaşları ile buluştu. ona da bişey demedim. ancak salı biraraya geldik. o da bikaç saat. gözlerime bakmadı bile yemek boyunca. sağla solla ilgilendi. yine de bunu büyütmeyeyim dedim.

içim içimi yerken, "biraz sıkıntılı bi süreçten geçiyoruz.. bunlar bitecek geçecek mutlaka" deyip içimden, sustum.

salı gününden bu yana da biraraya gelemedik. çarşamba aradım yorgunum dinleneceğim dedi, ben de spora gidip yordum kendimi. perşembe de müsait değilim dedi, olunca ararım dedi ama aramadı. enson "bugün spora gideceğim gelir misin" dedim. "sen geç ben evden gelirim" dedi. biraz gecikti, artık gelmez diye düşünüyorken geldi. birlikte spor yaptık, ara ara şakalaştık ama arabasına binip giderken konuşmak istedim. "sorun ne" diye sormak istedim ama cevabının her ihtimaline hazır olmadığımı hissedip sustum. aslında beni korkutan kızla görüşüyor olması değil artık. ben sadece bana bu soğukluğun büyümesinden korkuyorum.

irademin ve sabrımın sınırlarını zorluyorum. daha fazla ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. cidden dayanamıyorum.

korku ve endişe

2011-10-02T12:58:00.000+03:00

bir hafta olmuş yazmayalı.

yazacak o kadar çok şey olurken yazmamayı istemedim nedense. hala da yazıp yazmamakta kararsızım ama şu klavyede ilk tuşa bastıktan sonra kendimi durduramıyorum sanırım. olay o ilk tuşa dokunmakta.

yakışıklının dayısının rahatsızlığı sonrası çok sık görüşemedik. dayısı haftaiçinde tekrar kötüleşti, yeniden hastaneye kaldırdılar. ama beni asıl geren şey, yakışıklının eski kız arkadaşıyla tekrar görüşmüş olması oldu. ortak tanışlar olunca kız olaydan haberdar olmuş ve yakışıklının yanında olmak istemiş. tabii yakışıklının yalnız ve yardımına ihtiyacı olduğunu düşünüyormuş. en azından yakışıklı kızın böyle bi niyetle ona yaklaştığını söylüyor. bi defa görüşmüş olsalar bunu anlayabilirdim ama bi hafta içinde biri hastanede biri de dışarıda 2 kez biraraya gelmeleri beni düşündürdü ister istemez. üstelik yakışıklı diğer görüşmeyi düne kadar, ben iyice irdeleyene kadar söylemedi. hem kızacağımı hem de üzüleceğimi bildiği için saklamış benden. ya aslında görüşmesi değil beni geren. sadece onu kaybetmekten korkuyorum. ben çölün ortasında bi elmas bulmuş kadar sevinçli ve mutluyum. çok şanslı hissediyorum kendimi. bişeylerin gelip bu düzenimi bozmasından, tekrar boşluğa düşmekten, yanlış şeyler yapmaktan korkuyorum.

dün akşam biraz bunları konuştuk. daha doğrusu tartıştık bu 2. buluşmanın itirafı sonrası. normalde gece kalacaktı ama gerildik ikimizde, o yüzden evine gitti. sanırım biraz yalnız kalmayı istedim ben de, kal diye ısrar etmedim.

kafam bomboş şuanda. ne düşüneceğimi, ne yapacağımı bilmiyorum. belki dışarı çıkarım birazdan. yanında kendimi güvende hissediğim dostlarımdan birinin yanına giderim. ya da istanbul'la başbaşa kalırım belki. böyle zamanlarımda iyi geliyor istanbul, sahil, kalabalık. neyse, bi çıkayım da şu evden.

foto=flickr, p.c.p.

dayanışma

2011-09-25T19:22:00.001+03:00

pek iyi geçti diyemem son birkaç gün.

yakışıklının dayısı kaza geçirdi perşembe akşamı. geçirmiş daha doğrusu. benim yanımda iken aradılar ve gelmesini istediler. durumunu sordu, pek iyi bi cevap vermediler sanırım. bana sarılıp ağlamaya başladı birden. birlikte koşarak indik evden, gittik hastaneye.

ben tabii önce uzak durdum. yakışıklı da ağlayan kalabalığın arasına karışınca uzaktan izledim onları. baktım kimse doktora yanaşıp bişey bile sormaya cesaret edemiyorlar. beceriksizlik mi o anın verdiği çaresizlik mi anlamadım. dayanamayıp girdim olayın içine. gide gele hastanedeki iş döngüsünü az buçuk bildiğimden süreci yakından takip edelim istedim. önce minnet rica doktorla görüştük, yapabileceklerimizi öğrendik. bekleyenleri teskin ettik falan. garip, kendi ailem gibi hissettim o an. ağlayanların acısını içimde hissettim. bi ara dışarı çıkardım yakışıklıyı, sarıldım sıkıca. hiç kimseden korkmadan, utanmadan.

sabaha doğru çıktık hastaneden, onu eve bıraktım ben de bikaç saat uyuyup işe geçtim. sonraki gün de gittim hastaneye, durumu daha iyi diye daha erken alıp getirebildim eve. benim eve bu defa. sarılıp uyuduk, sabah uyanınca kahvaltı bile yapmadan gidelim dedi. gittik, neyseki çok daha iyiydi hasta.

bugünde taburcu ettiler adamı. yakışıklının sonunda yüzü güldü. benim de tabii.
bi de zor anlarda yanyana olmanın ne kadar güzel bişey olduğunu öğrendik.

ikiyüzlüyüz

2011-09-21T23:42:00.000+03:00

hep derim, çok ikiyüzlü bi toplumuz.

bu biçok konuda böyle ama konu eşcinsellik olunca bu huyumuz iyice ortaya çıkıyor.

dün akşam bi arkadaşımda yemekte idim. sohbet muhabbet ederken annesi geçen yaşadığı bi anısını anlattı. biriyle tanışmış geçen katıldığı bi gezide. boşboğaz bi kadınla. kadın tanıştıklarının ilk günü ona üvey oğlundan bahsetmiş. çocuk evlenmiyormuş yıllardır. yoğun ısrarlar sonrası ev arkadaşıyla yaşamak istediğini söylemiş. önce bizim arkadaşın annesi anlamamış "ne var bunda" demiş ama boşboğaz kadın devam etmiş lafına. çocuğun eşcinsel olduğunu ve ev arkadaşı dediği kişinin de erkek sevgilisi olduğunu söylemiş. adını, işini, işyerini falan bile söylemiş. arkadaşımın annesi bu olayı anlattıktan sonra "allaha şükür benim oğlum öyle değil, ama öyle olsa da ulu orta söylemezdim hani" dedi.

dinledim ama gerildim biraz. hem o çocuğa yapılan haksızlığı hissettim. hem de bu şükürler olsun lafları ikiyüzlü geldi bana. gidip sorsan arkadaşımın annesine bülent ersoy'a ayılıp bayılıyordur, zeki müren en sevdiği şarkıcıdır. kuşum aydın'ın bi dönem müdavimi olmuştur, hala çok seviyordur. ama bi yakını öyle olsa kıyametler kopar. dünya başlarına yıkılır.

off bak yazarken bile gerildim yine.

kızıl hatun

2011-09-19T20:17:00.000+03:00

şu geçen ay hafif meşrep diye bahsettiğim kızı gördüm bugün yine. sarışın olan. saçları kesmiş ve kızıla boyatmış. bi de spora yakın bişeyler giymiş. çok ilginç birine dönüşmüş. nasıl desem, o kadınlığından biraz kaybetmiş ama daha yanına yaklaşılır görünüyordu. meşreplik gitmiş yani. bi de yanmış sanırım, kararmış. :) basbaya bakmışım bu kadar detay yazdığıma göre.

hoş, bi ben bakmıyorum. o yüzden kendimi suçlu hissetmiyorum :)

bi de allahtan yakışıklı görmedi bilmiyor kızı, beni işten çıkartırdı valla :S

bunun dışında da hayatımdaki herşey yine monoton seyrine giriyor. ilişkimiz dahil buna. hatta spor gün ve saatlerimizi bile belirledik pek dışına çıkmamak üzere.

güzel bişey aslında insanın sevdiğiyle ortak bişeyler yapabilmesi. ortak zevkler, ortak ilgi alanları olması güzel. hani bazı evli arkadaşlarım var, arkadaşımın ayrı bi dünyası var eşinin ayrı. bi sosyal faaliyet olunca birinden biri yalnız mutlaka. ona rağmen geçinip gidiyorlar yine de. o da ayrıca ilginç gelir bana.

ölüm tehdidi

2011-09-17T15:19:00.000+03:00

dun cok komikti. spor salonuna gittik sevgiliyle.

soyunma odasındayız. normalde bi zamanlar vucudunu çok beğendiğimi söylediğim bisikletçi fitness hocası vardı. yani yüzü çok hoş diyemem ama vucut taş gibi. hahahaha :) bi de bayan hoca vardı da o bi süre önce çıktı işten allahtan. yakışıklı normalde adamı her gördüğünde biraz şaka biraz sinirle "ölsün" diyodu adam için :) kıskanılmak hoş bişey.

neyse konu bu değil, dun biz gittik dolaplara eşyaları koyarken bu hoca duştan havluya sarılı çıktı geldi dibimize, bi yandaki dolaptan eşyalarını alıyor falan. havluyu da öyle bi sarmış ki nerdeyse düşecek belinden :) ister istemez gözüm takıldı ve gözümün takıldığını yakışıklı gördü. zaten adamı gördüğü andan itibaren beni izlemeye başladığı için. o sinirle "bi daha bakarsan öldürürüm seni" dedi bana kendini kaybedip, hoca da duydu sanırım. direkt döndü bana baktı, gözgöze geldik. brrr. o korkuyla uzaklaştım oradan tuvalete kaçtım. 2 dk kadar oyalandım tuvalette sonra geldim adam hala oradaydı ve bana bakıyordu hala. duyduğu şeyi garipsemiş bakışı değildi bu sefer ki. yakışıklı ise çoktan kaçmıştı çalışma alanına. hoca ben giyinirken dikeldi yanımda sallana sallana bişeyler alıp koydu dolabına ve ben çıkana kadar durdu ama izlendiğime eminim ben bu arada. neyse ki allahtan hoca o saatte işten çıkıyormuş, yoksa yakışıklı dünkü sporu bana zehrederdi.

bugün ben bi adım öteye geçip aradım yakışıklıyı demin, "madem sen mesaidesin, ee ben de spora gideyim, belki hoca da ordadır" dedim. sonra bana nasıl bağırdığını söylememe gerek yok. gözümü oymakla tehdit etti :) gerçi şaka değil, cidden spora gidesim var. bayram, iş güç derken biraz saldım zaten. gideyim de hocayla birlikte sporumu yapayım karşılıklı. yakışıklı da gelip bassın, vursun ikimizi de. :P

planlı programlı :)

2011-09-14T20:01:00.000+03:00

sanırım bi maaş primi hakettim :) daha doğrusu bence hakettim.

çok yoğun bi 10 gün yaşadım işler yüzünden. hem sevdiğimden uzak kaldım, hem geldiğimde bile ona vakit ayıramadım pek.

son iki akşamda da mesai yapmam gerekti ama neyseki bu akşam itibariyle bitti işlerim. artık rahatça plan program yapabilirim. aslında ihmal ettiğim sadece yakışıklı değil. dostlarımla da pek görüşemedim son iki ay içinde. yakışıklının doldurmadığı biryerdeler onlar içimde. o yüzden özlüyorum onları da.

bu akşamı yakışıklıya ayırdım. eski iş arkadaşlarıyla yemeği vardı ama erken kaçacak birlikte takılacağız. telefonunu bekliyorum zaten. haftasonu için de evimde bişeyler düşünüyorum dostlarla. yakışıklı da gelir belki.

bi de aile var tabii. sevgilim, dostlarım ve ailem. hayatın en önemli bölümleri.

ailemle ilgili bi adım atamayacağım şuan telefonda konuşmaktan öte. zaten bayramda onlarla idim. belki bi sonraki haftasonu giderim yanlarına. yanımda sevgilimle :)

herşey bi yana, plan yapabilmek güzel bişeymiş yav. hakkaten güzel. birileri arayıp "şu gün şurada toplanalım mı" dediğinde "bizim programlar yoğun emin değilim" demek sonra arayıp "gelemeyeceğim" demek iğrenç bi durum. şimdi ise rahatça 2-3 haftalık planlar yapabiliyorum :)

tabii bi de yıllık planlar falan var. ben o konuda hiç becerikli değilim zaten. asla hiçbişeyimi öyle planlamam, planlamış olsam bile yapamam, biliyorum. işte şu ayın şu haftası şuraya gideyim, şu kadar sene sonra şunlara sahip olayım gibisinden. ev olayını bile annemin kafama koyması ile yaptım :) sağolsun.

neyse, dağınık yazdım bu defa. daldan dala oluyor, susayım.

yazarım yine.

kendinize iyi bakın.

foto= la closet design :)

ararım seni heryerde

2011-09-11T10:05:00.000+03:00

gece döndüm türkiye'ye. son gün internet imkanım yok diye online check-in'i yakışıklıya yaptırmıştım, kaçta geleceğimi falan biliyordu. geç saat diye karşılamasını isteyememiştim. normalde kendi teklif ederdi, gelip alayım diye. uçakta bu aklıma takıldı, teklif bile etmedi ya. havaalanında da gözüm onu aramadı değil. biraz hayal kırıklığı yaşasam da eve gelirken de hep evde olmasını istedim içimden. kapının önünde arabasına bakındım hatta. kaçıncı uykusundadır diye düşünürken, kapımı açında içeride buldum. uyuyakalmış bebek :)

sonrası detay olur :) hasret giderdik işte. çok özlemişim ama çoook. neyse tanrım büyük ayrılıklar yaşatmasın yeter ki. zaman bi şekilde geçiyor sonuçta.

herkese sevgiler güzel memleketimin güzel insanları ;)

anladım ki

2011-09-08T01:15:00.001+03:00

dediğim gibi oldu, bugün daha iyiyim.

hatta işlerim biraz erken bile bitti. ben de fırsattan istifade çıktım gezdim biraz. güzel diyebileceğim yada "allah sahibine bağışlasın :)" diyebileceğim epey kadın erkek gördüm geçtiğim yerlerde. ama birine takıldı gözüm. yakışıklıya çok benzeyen birine. metroda karşıma oturdu, ister istemez baktım ona, o da baktı. sonra aktarma için indim bi durakta, o da indi, başka bi metroya geçtim, o da geldi ve yine yakın bi yere oturdu. komik ama sonra da benle aynı durakta indi. önce tesadüf dedim ama metrodan çıkışta da iki kere gözgöze gelince onun da bana baktığını anladım. hani öyle çok turist gibi görünen ilginç olacak bi tipim olmamasına rağmen öyle dik dik bakınca tırsmadım değil :) bakmak bakılmak falan ok ama iş başka yere uzayınca ben kaçar. zaten sonra da metrodan ayrı bi çıkıştan çıktım ve izimi kaybettirdim :) ama bu tip benzerliği ve anlamsız yakınlaşma sonrası ister istemez aklıma leman sam'ın "anladım ki" şarkısı geldi. hatta kimse anlamıyor diye hafif duyulur şekilde söyledim milletin içinde "dün gece hiç tanımadığım bir erkeğe, sırf sana benziyor diye usulca sokulup merhaba dedim"

şarkının devamını da söyledim orada ama şimdi buraya yazıp can sıkıcı hale getirmeyeyim durumu :)

kalan kısmını yazabilirim.

anladım ki hiç kimse hiç kimse sen değil

hiç kimse senin gibi canımdan öte can değil

anladım ki hiç kimse hiç kimse sen değil

hiç kimse senin kadar fikrime huzur değil

anladım ki hiç kimse hiç kimse sen değil

hiç kimse senin kadar umuduma yol değil

acil işler

2011-09-07T01:32:00.001+03:00

yazamadım çünkü cidden yoğundum.

geçtiğimiz cuma günü oluşan ve ben tatilde iken müdahale şansım da kalmayan bi sorun yüzünden apar topar yola çıktım geceden. yakışıklıyı bile ancak bi 10 dk evinin kapısında görebildim o saatte. gün ise acaip yoğun geçti. yine bilmediğim yüzler, samimiyetsizlik, yalan-dolan falan. iğreniyorum bazen işimden, ama işim olduğu için de üstelik işimi sevdiğim için de kendimi şanslı görüyorum. biraz çelişkili görünse de lafım, cidden durumum böyle.

zaten deli yorgunluğumun üstüne bi de hiç hazır değilken dört duvar otel odasında, sevgilime binlerce kilometrelerce uzakta kalmak. offff. bi taraftan da yarın ki işleri düşünüyorum. offf.

muhtemelen haftasonuna kadar buradayım. önceden ötelenmiş işleri de hallederim artık gelmişken buralara. sonra pat diye böyle gereksiz bi ayrılık daha yaşamak istemiyorum. cidden artık ağır geliyor bu zoraki ayrılıklar. hani eskiden yalnızken bazen iyi bile oluyordu böyle uzaklaşmalar ama artık zor geliyor. şimdi anlıyorum türkiye'ye ayak basınca toprağı öpmek isteyen evli arkadaşları :) gerçi ben dönünce yine de öpmem toprağı ya neyse :) hem dudaklarımın sahibi var zaten, öyle canım istedi diye toza toprağa bulaştıramam artık. :) o ne derse o. yeter ki o desin, o olsun yanımda da desin. ben yaparım, istediği şekilde de kestiririm saçımı sakalımı, bana yakıştırdığı renkleri de giyerim ve daha birsürü şey. dediğim gibi, yeter ki yanımda yakınımda olsun da istesin.

offffffffffffff. özledim. liseliler gibi olduğumun farkındayım ama bazen böyle oluyorum işte. neyse neyse, yarın daha iyi olurum, fırsat bulursam enerji verecek şeyler yazarım.

şimdilik iyi geceler herkese.

ayrılık, özleme, kavuşma

2011-09-04T12:14:00.000+03:00

ayrılık ne kadar acıtan bişey ise, kavuşmak da bi o kadar güzel. o ilk an. görmek, sarılmak sıkıca, koklamak.

sırf bunu yaşamak için bile kısa kısa ayrılıklar iyi olabilir bi ilişkide.özlemek hissi de öyle, acı ama çok güzel bi his. gerçi insan seviyorken yanında bile özlemeye başlıyor bi yerden sonra.

dün gece çok geç geldi, arkadaşlarıyla cumartesi kaçamağı yaptılar. eğlenmişler doya doya. kıskanmadım değil, ama ona özel bi alan bırakmak zorunda olduğumu biliyorum. çünkü böyle bi alana bazen ben de ihtiyaç duyuyorum.

bu arada ben de bugün arkadaşlarımla biraraya geleceğim. bizimkilerden birinin kızının ikinci yaşgünü. ama akşam tabii buluşma.

neyse.. ben mutfağa geçeyim de yardım edeyim yakışıklıya. yoksa "tek başıma kahvaltı hazırladım" diye başıma kakar durur tüm gün :)

foto=xaguk.com

bayram kaçamağı

2011-09-02T11:45:00.002+03:00

bayram nedeniyle pek yalniz kalamadım. ailemle dolu dolu geçti bayram. internete bile giremedim acil bi adres bakınmalar dışında. bi açıdan güzel oldu böyle teknolojiden uzak. kafamdaki biçok şey gitmiş aklımdan. sevgilim dışında.

iki gün mezarlık ve bayram ziyaretleri ile geçince yorulduk ailecek. bizimkileri kaçırıp deniz kenarı bir yere götürdüm çarşamba akşamdan. yer bulmak cidden sorun oldu. hatta biraz pahalıya da patladı diyebilirim. ancak bi arkadaşımın referansıyla yer bulabildim. o yüzden bu tatil olaylarını spontane yapmamak gerektiğini anladım. heleki bayramda :)

erkek kardeşim gelmedi bizimle, kızarkadaşıyla son gün için planları varmış. böylesi daha iyi de oldu, tüm ilgiyi ben topladım :) "oğlum fazla açılma"lar, "gel biraz şunlardan ye"ler, ana dizine yatmalar, babayla uzun ve güzel sohbetler ve tabii tavla :)

bi günlükte olsa çok eğlendik, hatta çok fena yandım.

demin geldim eve ve yakışıklıyı aradım. gelecek birazdan. sanki haftalardır görmemiş gibiyim, çol özledim.

hahaha. komik belki ama heyecanlıyım şuanda :)
neyse ben eşyaları toparlayayım o gelmeden.

bu arada yazamadım :(
geçmiş bayramınız kutlu olsun.

isteyirem görem seni

2011-08-28T07:31:00.000+03:00

evdeyim iki gündür. evdeyim derken, bursa'da. cuma kadir gecesi idi, annem kandil ziyafeti hazırlamıştı, kaçırmak istemedim, erkenden kaçtım işten. yakışıklıyı kapıda görüp öpüp koklayıp geldim bursa'ya. iftar sonrası babam ve kardeşimle her kadir gecesinde olduğu gibi camiye gidildi. hayatımın en uzun namazlarından biri kılındı. garip oluyorum ben o ortamda. yani yıllardır hep aynı heyecan oluşuyor. böyle yoğun bi manevi ortam hissi bi de. sonrasında da akrabalarla biraraya gelindi.

dün ise çoğunlukla uyuyarak geçti, bi ara çıktım dolandım. alışveriş yaptım. bi ara biri gelip arkamdan pat diye sırtıma vurdu sertçe. bi döndüm askerden arkadaşım :) ayaküstü sohbet ettik, uzun süredir görmüyordum. evlendiğini öğrenmiştim facebook'tan, o kadar. bursa'ya tayini çıkmış. işiyle ilgili sıkıntıları olduğunu söyledi, gelecekle ilgili kaygılarından bahsetti. alanım dışında bi konu olunca dinlemekle yetindim.

yolda eve gelirken anılarım tazelendi. taburdan kafadar arkadaşlarla birlikte gece yemekhane kaçamaklarımız, sohbetlerimiz, komutanlarla dalga geçişlerimiz, onları çekiştirmelerimiz, denetlemelerde çektiklerimiz, nöbet değişimlerimiz falan :)

bu arada içeriden bi şarkı sesi geliyor. "isteyirem görem seni"

sanırım radyo açmış kardeşim. de azeri şarkısı değil mi bu :) hem sevgilisinden iki gündür uzak adamın yanında böyle şeyler çalınır mı :(

"günde yüz yol görsem gene, yaaaaar, isteyirem görem seni" :)

foto=orhan kılıç'mış adı

yorumsuz!

2011-08-24T23:21:00.001+03:00

aşağıya bi haber koyuyorum. kendimi yada bloga adını verdiğim tercihimi savunmak için değil.

kafalarda özellikle homoseksüel kafalarda var olan "biseksüelliğin eninde sonunda homoseksüelliğe dönüşeceği", "biseksüelliğin kafada yaşanan süreli cinsel karmaşa olduğu", "biseksüelliğin, homoseksüel olduğunu itiraf edemeyenlerin geçiş dönemindeki avuntusu olduğu" gibi fikirleri yumuşatmak ve bu fikirlere kanun derecesinde inananları biraz düşündürmek için paylaşıyorum.

'Biseksüellik' kanıtlandı

Yeni bir araştırma kendilerini biseksüel olarak tanımlayan erkeklerin hem kadınları hem de erkekeleri çekici bulunduklarını ilk kez resmi olarak ortaya koydu ancak bu sonuç biseksüelleri şaşırtmış görünmüyor.

ILLINOIS - Northwestern University’de yapılan yeni araştırmayla 2005 yılındaki bulguları doğrulayan uzmanlar, ‘erkek biseksüellerin var olduğuna’ kanaat getirdi.

Çekiciliğin sadece bir cinsiyete karşı olmayabileceğini iddia eden biseksüeller içinse bu bulgular hiç de yeni değil. Zira biseksüeller onları bugüne kadar homoseksüel olarak görenleri ve toplumdaki varlıklarını kabul etmeyenlere kızgınlar.

ESKİ ARAŞTIRMA HOMOSEKSÜELLERLE BİSEKSÜELLERİ BİR TUTUYORDU

Biological Psychology internet sitesinde yayınlanan çalışma, her iki cinsiyetten de en az iki kişiyle birlikte olma tecrübesine sahip biseksüelleri kapsıyor. Araştırmaya katılan erkeklere, erkek ve kadın biseksüellerin cinsel ilişkileri izletiliyor ve erektil tepkileri tespit ediliyor.

2005’te yapılan çalışmada homoseksüellerle biseksüellerin tepkilerinin benzemesine karşın, yeni çalışma biseksüel erkeklerin hem erkek hem de kadın videolarına tepki verdiğini ortaya koydu. Diğer taraftan heteroseksüellerin ise sadece karşı cins videolarına tepki verdiği bir kez daha kanıtlandı.

Indiana State University emekli psikoloji profesörü Jerome Cerny de bu videoları izleyen biseksüel erkeklerin heteroseksüel ve gay erkeklerle kıyaslandığında daha çok genital tepki verdiğini belirtti. Araştıma farklı biseksüel bireylerin farklı tepkiler sergilediğini de ortaya koydu.

haberin devamı şurada

blogger'ın n'leri

2011-08-22T07:43:00.002+03:00

üsturupsuz yazar mimlemiş beni :) gerçi x-coach'da okuyan herkes minlendi diyerek mimlemiş oldu, cevaplamayanı da yolacakmış bizzat falan. ben de evden çıkmadan cevaplayayım istedim şu mimi. umarım doğru bi liste yapabilirim.

en iyi tasarım:

devletşah, tommytrend, x-coach

en güncel:

x-coach, üsturupsuz yazar, zat-ı hatun

en kendini anlatan:

ferdi amca, beenmaya, serhat

en akıcı:

tunç kılıç (fikir atölyesi), sergüzeşt, nakhar

en güldüren:

eminimsi, üfürükten prenses, madiclara

en aşık:

sergüzeşt, bi'adam, üsturupsuz yazar

en eleştiren:

madiclara, pippi haşmet, x-coach

en bilgilendiren:

ssbb (hastalardan öğrendiklerim), pippi haşmet, aydan atlayan kedi

en meraklı:

ssbb (hastalardan öğrendiklerim), serhat, cihan özdemir

en çok gezen:

oburcan, ayşegül (mavilimon), bi'adam (--son ayı düşünürsek)

en modacı:

genç bir anne(--çanta, saat), x-coach(--ayakkabı), tommytrend

en yazmayan:

nakhar, eflatoon, the king

en edebi:

eflatoon, sergüzeşt, kitap delisi

listeyi tamamlarken google reader'daki feed'leri referans aldım biraz da. aslında çok isim var "en kendini anlatan", "en akıcı", "en güncel", "en çok güldüren" ve "en yazmayan" bölümlerine eklemek istediğim ama kuralı bozmadan 3'er isim yazdım. öyle işte..

okuyanlardan isteyenler üzerine alınabilir mim'i. x-coach gibi yolarım tehdidi falan savurmuyorum. o kadar da medeniyim yani. rahat olun :)

benim

2011-08-21T07:55:00.001+03:00

dün akşam gitti misafirlerim. hemen sonrasında yakışıklıyı alıp dışarı çıktım. oturduk bi yerlerde, nefes aldık. dönüşte biraz gıcıklık yaptım, mado'nun önünden geçerken dondurma aldırmadım, sinir oldu surat falan yaptı biraz. arkadaşına durumumuzu anlatmasının cezasını da böyle basit bi şekilde vermiş oldum. söylemedim bu sana ceza diye ama içimde bi ohh duydum :)

sonrası hasret gidermekle geçti. nerdeyse bi haftadır sarılamamıştık birbirimize. sabaha doğru uyuduk :) daha doğrusu ben sabaha doğru uyudum. o saat 3 gibi daldı uykuya, ben gündüzden de uyumuştum diye bi dizimde sevgilim, bi dizimde notebook, takıldım 5e kadar falan. aralarda saçlarını okşayıp "sevgilim" dedikçe, uykuda bile yüzü gülüyordu. garip bişey işte :)

kocaman bi insan var yanında, sana ait. sen ona aitsin. sanırım ilk defa bu hissi yaşıyorum. bakınca "benim" diyebilmek hissini. arada mahremin kalmamasını. hani bunu hemcinsimle yaşamak tarafını geçiyorum, böyle bişeyi tatmak bile tanrının büyük bi lütfu bence. ben normalde yalnızlığı da seven biriyken, şimdi bu adam olmadan nefes bile alamıyorum. geçmiş ilişkilerimde ilişkinin ortasında bile azıcık yalnızlık isterdim, şimdi hiiiç böyle bişeye ihtiyaç duymuyorum. gelse, yanımda 24 saat kalsa "off" demem. hatta yanımda 24 saat kalacağı hayaller planlar kuruyorum kafamda. bu bile büyük bi lütuf gerçekten. hayal kurulabilecek plan yapılabilecek birinin olması.

umarım herkes bu hissi hiç bitmemecesine yaşar.

iyi pazarlar.

foto=flickr, supernenek

problem çocuk

2011-08-18T19:44:00.000+03:00

kuzenim geldi. hem de ailecek. aramıştı ramazan'ın başlarında istanbul'a geleceğiz bikaç günlük diye ama bu kadar çabuk geleceklerini düşünmemiştim. evim müsait diye gel demiştim. o da eşi ve iki çocuğu ile geldi. güzel oldu ama değişik biraz. büyük olan 5 yaşındaki çocuk inanılmaz bi tip. bişey istediğinde yalan söyleyerek istiyor. "babam dedi ki şunu versin" falan gibisinden. 3-5 isteğinden sonra yalan söylediğini farkedip kuzeni uyardım ama güldü. acaip sinir oldum. tamam dövsün demiyorum ama bişekilde kızabilir. bi de bişeyi isterken tekrar etmesi var. mesela kırılacak bişeyi gösterip "alayım mı" diye soruyor, hayır dediğim de tekrar ediyor evet dedirtene kadar "alayım mı? alayım mı? alayım mı? alayım mı? ...." bi çıldırtan durum da yemeklerde yaşanıyor. "şunu yaparsanız yemek yerim" gibisinden şartlar koşuyor eleman. izlerken bile geriliyorum. belki anne baba olunca buna dayanılabiliyordur insan, ben şu halimle o çocuğa 1 gün bile dayanamam gibi. döverim kesin :)

diğer çocuk ise 1,5 yaşında ve çok tatlı, etli butlu bişey. böyle hafif hafif ısırmalık yanakları kolları. şuanda da sesini duyuyorum diğer odadan :)

bu arada ev kalabalık olunca buluşamıyoruz yakışıklıyla pek. dün ancak spora gitme bahanesiyle kaçtım, hem spor yaptık hem hasret giderdik. biraz da tartıştık yine. ama kırıcı olmayacak şekilde. konu bana sormadan yaptığı itiraftı. o da pişman olmuş ama işte yapacak bişey yok.

bakalım haftasonu misafirlerim giderlerse yakışıklıyla daha uzun uzun vakit geçiresim var. bi de ceza vereceğim ona, hazır kendisini biraz suçlu hissediyorken. ama nasıl bi ceza vereceğim konusunu henüz düşünmedim. ona hakikaten ders olacak tecrübeyle sabit tavsiyelerinize açığım.

aslında olay ceza vermelik değil ama böyle bi konuda fikrimi almamış olması beni kızdıran. ben artık iki ayrı kişi değil de bir olduğumuzu düşünürken böyle olması üzdü biraz. neyse, dediğim gibi yapacak bişey yok bu konuda.

foto=180metabolism.com

yerime itiraf

2011-08-14T15:33:00.001+03:00

dün acaip bi geceydi. bi önceki geceyi dondurma, mısır, iki film ile sabahlatınca 2 gibi uyandık :) onun işleri vardı duş alıp çıktı. ben de biraz temizlik ütü falan yaptım.

akşam aradı tekrar. "nasılsın iyi misin" diye sordu, sonra da yanındaki arkadaşının selamını iletti. dostlarından biri. kızı tanıyorum, bikaç kez karşılaşmıştık hatta muhabbetimiz de fena değildi. kapattı sonra. 1,5 saat kadar sonra evden bi daha aradı. "bişey söyleyeceğim ama bana kızma ne olur" dedi. ben direkt kızdım, bu ara biraz asabiyim ya :) gergin gergin "tamam söyle" dedim. "şeyyy" diye uzattı, korku filmi gibi, bekliyorum. anlatmaya başladı sonra.

üç buçuk sene kadar önce türkiye tatilinde sarhoş ve çok mutsuz olduğu bi anda, biseksüel olduğundan bahsetmiş bu kıza. okuldan en yakın arkadaşlarından biri zaten. o günden sonra da bizimkinin hayatında bi kız olunca bi daha bu bahis açılmamış. bu bayan arkadaşı da sormamış özel durumunu. dün öğleden sonra çıkışta işlerini bitirip onla buluşmuşlar. kızın sıkıntıları varmış, dertleşmek istemiş ama konu konuyu açmış. bizimkinin ayrıldığı kızdan sonra oluşan yalnızlığına konu gelince, arkadaşı geçmişi sormuş birdenbire. tedavi falan olup olmadığını. bizimki utanmış epey bunca zaman sonra bu konular açılınca. kız da üstelememiş. tam kalkacaklarken, kıza bizi itiraf etmek istemiş birden. hep böyle son dakika yapar işlerini, bana da öyle yapıyo zaten. "neden böyle bişey istedin" diye sorduğum da "bilmem, mutluluğumu paylaşmak istemiştim sadece" dedi. kıza bi erkekle ilişkisi olduğunu söyleyince, kız hemmmen beni sormuş. sonuçta pat diye hayatında görünüveren biri bi tek benim. o kişinin benim olduğumu da itiraf etmiş. ben tabii bunları ondan dinlerken kaşlarım yüzüm şekilden şekile giriyor durumda.

ben mahremiyetime ve onun da mahremiyetine bu kadar önem verirken onun beni ben istemeden birine afişe etmesi demek bu. gerginliğim daha da arttı. yakışıklıyla ilk tanıştığımız zamanlar kendimizi anlatırken söylemişti yıllar önce birine yarım ağızla durumunu itiraf ettiğini ama o kişinin bunu unutmuş bile olabileceğini yada sarhoş olduğundan önemsememiş olabileceğini. meğer o kişi bu kızmış. bilsem o olduğunu buluştuğumuz anlarda hiç öyle samimi ve rahat olmazdım yanında.

tamam medeni insanlarız da ne bileyim, en sevdiklerinden bile sakladığın birşeyin 3. kişiler tarafından bilinmesi garip bişey.

kızdım biraz, kızdığımı da belirttim ona. "müsaitsen geleyim mi? yüzyüze konuşuruz" dedi. "hayır" dedim sert bi şekilde. sonrada kafam dağılsın diye "sleepless in seattle"ı izledim bilmem kaçıncı defa. filmin sonunda mesaj yazdım telefondan. sadece "geçti" yazdım. o da uyanıkmış, hemen "seni seviyorum" yazdı.

hem kızgınım, hem mutluyum paylaşmak isteyecek kadar beni sevdiğine. garip bişey. ama kızla bi daha karşılaşırsak diye de acaip utanıyorum ve korkuyorum. off, bak stres oldum yine. brrrrr.....

hafif meşrep

2011-08-12T20:57:00.001+03:00

üç hafta kadar önce yeni bi kız başlamıştı bizim bi başka departmana. kızı daha önce görmüştüm, bildiğin manken. üstelik slav mankenler gibi sarışın, uzun bi kız. yani öyle biri neden bizim sektörde bulunur anlam verememiştim :) malum, güzelliğini kullansa çok daha fazla çok daha kolay para kazanabilir.

ben bu kızı bikaç kez sigaraya çıkmışken de görmüştüm şirketten olmayan farklı iki adamla. nasıl aklımda yer etmişse kız, dikkat etmişim demek ki. :) ama hafif bi kız gibi gelmişti tavırları çok da önemsememişim. dün kızı mavi bi elbise içinde gördüm. normalde özel bir geceye giyilebilecek, bi yanı omuzdan bağlı süslü püslü bişey. hem ilginç geldi, hem de güzel.

tesadüf, bugün diğer ekiple yapacağımız toplantıya katılamayan birinin yerine o girdi. konuya yabancı diye dinlemekle yetindi konuşulanları. bi de onların tarafla ilgili bişey konuşulurken ilgili görünmek ve gülümsemekle. ben de sanırım onu izlemekle yetindim :) ne yalan söyliim toplantıdaki tüm erkekler kıza bakıyordu. diğer iki bayandan biri benim dostum zaten. çıkışta "yuhhh ya, kızı yiyecek gibi bakıyordunuz" diye şakayla karışık sitem etti. sanırım sinirlenmiş :) sonra da kız hakkında malumat vermeye başladı bana. ben de hiç oralı olmuyormuşum gibi yapıp dinledim bi kulağım onda :) bitirdiği okulu, hangi şirketten buraya geldiği, adı ve bekarlık durumu. ama sonunda da "sana uymaz" diye ekledi. hani uyar mı uymaz mı diye sormadan böyle bişeyi duyunca geçen kapıldığım fikrin doğru olduğunu anladım. yine de, off neyse :)

yakışıklı duymasın bunları, öldürür beni. gözlerimi oyar. ama hani bu olayı buraya da yazmazsam içimde saçma sapan şeyler büyür diye korkmadım değil.

öküz gibi

2011-08-11T07:42:00.001+03:00

"seni seviyorum lan. çok hem de. öküz gibi seviyorum seni. hiç sevmemiş gibi seviyorum. beni sevdiğin kadar belki daha çok seviyorum. yani, ben seni çoooook seviyorum. çoook. çok......."

yanında böyle bağırmak geliyor içimden bazen.

foto= viralsocialite.com

yarasından gocunmayanlara

2011-08-10T19:36:00.000+03:00

bi önceki yazıda dürüst olmam dışındaki yorumlara yeni bir yazıyla cevap vermek istedim. "dürüst olsan" ithamı zaten benim için bişey ifade etmiyor, diyen dürüst olsa anonim yazmaz öyle iddialı bi yorumu. neyse, geçtik.

evet gördüğüm manzara üzmüştü beni. eskiden üzmüyor muydu? o zamanda üzüyordu. çünkü ben günübirlik seks yaşarken o siteleri hiç kullanmamıştım. daha basit mirc, mynet tarzi ortamlar seks arayışındaki insanlar için daha hızlı bi ortamdı. belki bunları yazmak şimdi bana yada bu dünyalardan uzaklara itici gelse de ben bunları yaşadım. inkar etmiyorum ve bunları hala yaşayan insanlar vardır biliyorum, olacaktır da. bu bi tercih midir bilmem. yani günübirlik ilişkilerle mutlu olmayı öğrenmiş insanlar da tanıdım. tabii iç dünyalarını bilemem. ben mutlu olamadım. hep tiksindim kendimden. her ilişki sonrası lanetledim kendimi. ama yapmaya devam da ettim. ta ki bedenim yerine ruhum yorulana dek. bi gün cidden içi boş lanetler yerine durup "noluyo böyle, nereye kadar bu böyle" deyince dank etti bişeyler kafamda. tabii şu da var. seks bağımlılık yaratan bişey, sigara gibi. "aa pişman oldum, yarından itibaren seks yasak bana" deyip de bırakamıyorsun. bu üyelikli sitelerden sohbet arkadaşları edinerek yavaşlattım seks arayışlarımı ve kendimi spora verdim. çağrıldığım her aktiviteye gittim, arkadaş toplantılarını hiç kaçırmadım. acaip yordum kendi kendimi. sırf dürtülerimi biraz dizginlemek için. inancım dahil hiçbişey beni durduramıyordu zaten. şimdi söylerken bile içim cızlıyor ama tam anlamıyla "çaresizdim".

ama başardım, ahmetle tanışmadan bir süre önce seks hayatımı sıfırladım. hani bir mucize mi oldu yoksa benim gösterdiğim gayretin bir sonucu mu oldu bilmem ama boşlukta iken tanıştık ahmet'le. şimdi o da bu satırları okuyacak ve blogun ilk günlerini okumadıysa benim kirli bi geçmişim olduğunu öğrenecek, üzülecek. ama sorun değil artık. inanın ben herkesten çok üzülüyorum geçmişim için. duyunca üzülecek olan herkesten. üzülsem de değişmiyor bazı şeyler. elimden gelen bugünümü ve geleceğimi güzel yapabilmek. tüm çabam gayretim bu yönde zaten.

dürüstlük isteniyorsa işte benim yaşadıklarım bunlar. ben şuanda kimseyi aşağılamıyorum. kimseyi seks istiyor diye ikinci sınıf görmüyorum. sadece o sitelerde kendine dürüst olmayan insanların çoğaldığına üzüldüm diyorum. "aşk arıyorum" yazıp yakışıklı diye birinin koynuna kendini atabilmelere, kendi feminen tavırlarını maskülen bulup herkesi feminen diye aşağılayanlara yada başka dengesizliklere. tamam bunlar da bi tercihtir yada bi kabullenmedir belki. belki buna da saygı göstermek lazım. saygısızlık sayılır mı bilmem ama ben biraz sitemle karışık eleştiri yaptım. biraz da kendi hayatımdan çıkardığım sonuçtan cesaretle bi tavsiye yaptım. her satırında fikrim sabit hala. isteyen istediği tarafa çekebilir o cümleleri. serbest.

"date" siteleri

2011-08-09T00:33:00.002+03:00

haftasonu gereksiz mailleri temizlerken çok eskiden kalmış bi üyelik maili gördüm. manjam'deki hesabımın bilgileriydi. ahmet'i şems'i o hesapla tanımıştım :) gerçi silmiştim ama silinmiyormuş sanırım. deactive oluyormuş sadece. o sırada da sıkılmışım, bi girebiliyor muyum diye bakayım dedim hesabı aktifleştirmemi istedi. aktifleştirdim girdim. neyseki hesabı silmeden koyduğum parça parça resimlerimi de sildiğimden kimse profilime bakmadı bile bikaç saat içinde :) ama ben baktım meraktan, ne olmuş ne değişmiş bu zaman içinde diye.

hiçbişey. hatta daha da berbat bi tabloyla karşılaştım. üyelikli biyeri eski mynet chat'ine çevirmişler. kas torbalarının en kasılmış anlarında çekilmiş pozları, kırım kırım arkadaşların renkli gözlüklerle kızlara sarılı pozları. tamam herkesin yaşam şekline yada isteklerine saygım var ama böyle bir tavırla bu hislerini tatmin yoluna gidenler toplumdan insanlardan anlayış beklemesin lütfen. en azından türkiye'de beklemesinler.

neyse, konuma döneyim. ortam iyice berbat olmuş. profillere yazılanları okudum da, eskiden üç beş böyle içini döken olurdu, şimdikiler direkt "resmin yoksa yok ol" saldırgan şeyler yazmışlar. yada kendi feminen bi görüntüye sahip iken "feminensen uzak dur" falan yazanlar var. profilin başlığı da ya "aşk arıyorum" yada bi serdar ortaç şarkı sözü falan. :S.

bi de tanıdık yüzlere denk geldim. bikaçıyla yazışmıştım. o zamanlar yine birazcık umutları olan, hoş görünen tiplerdi. ama iyice yıpranmış, iyice afişe olmuşlar. boy boy resimleri vardı profillerinde. farklı ülkelerde çekilmiş falan. bi de yaşları aynı kalmış :) ne güzel millet yaşlanmıyor :) darısı bizim de başımıza.

hani bu siteyi takip edenler içinde mutlaka o tür yerlerde üyelikleri olanlar vardır. olmalı da belki de. ama belki yukarıda yazdıklarım birilerini incitmiş olabilir. ne bileyim gördüklerime üzüldüm yazdım işte. umarım anlatabildim düşüncemi. dileğim herkesin insan olduğunu, etten fazlası olduğunu ve bedeninin kıymetli olduğunu unutmadan hareket etmesi. çünkü ondan sonra hayal kurabiliyoruz, ondan sonra güzel ve kalıcı şeyleri elde edebiliyoruz. benim hayattan öğrendiğim bu oldu.

kendimiz olmak

2011-08-07T16:07:00.000+03:00

"cehalet mutluluktur" derler ya, bazen doğru. hani bilmek istediğim ama soramadığım detaylarla ilgili biraz boşverince, bilsem ne geçecekti ki elime deyince aramızdaki dialog da daha samimi ve doğal göründü. dün mesela muhteşemdi benim için. önceki geceden geldi bana sevgilim. gece sahur yaptık birlikte. o uzun yıllardır hele ki böyle uzun bi günde oruç tutmadığı için yemeği ve içmeyi abarttı. uyurken en son "sarılma, su ağzımdan çıkacak gibi oluyorum" dedi :) bi de gün içinde görmeliydiniz. "susadım" diye mır mır etmeye başladı 2 gibi. 5 gibi "başım dönüyor" oldu, 6 da "sarhoşluk hissi gibi bu oruç, sersemim biraz" ve sonra birlikte iftar. kendimiz yaptık kendimiz yedik balkonda. sonrasında spora gidecektik ama o kadar çok yemişiz ki daha doğrusu yemişim ki yerimden bile zor kalktım.

biraz lafladık çay içerken. özellikle gelecekle ilgili. evlilik vesaire. hani "seni çok seviyorum" ve "gidelim uzaklara" demekten öteye gidemediğimden, buradaki geleceğimi de bilemediğimden ötürü kaygılarına hak verdim biraz. aynı kaygılar benim içinde geçerli. muhabbet çok karamsarlaşınca "eskiden tek kişilikti korkularım. artık iki kişilik. bize ne olacak diyorum bazen." diyebildim. sarıldık öyle biraz, durup düşündük. sanırım böyle durup düşünecek çok anlarımız olacak gibi. ikimizin de ailesi evlilik söylemlerine başladılar eşzamanlı ve sanırım ondaki stresin bir sebebi de buymuş. onu o kadar çoook seviyorum ki, bu sebebi bilmek bile korkutmuyor şuanda beni. geçende de söylediğim gibi, onun da beni hiç kimseyi sevmediği kadar sevdiğini biliyorum.

biz sevgiden bi adım ötesini yakaladık sanırım. bir başkasının yanında kendimiz olmak şansını. ben dahil insanların çoğu annesinin kardeşinin veya eşinin çocuğunun yanında bile kendi olamıyor. birşeylerini olduğundan farklı yada az yada çok gösterme çabasına giriyor. ama şimdi bizim aramızda öyle bi sınır yok. ben yanında çıplak gezebiliyorum yada en utandığım şeyleri bile yanında düşünebiliyorum, yapabiliyorum, konuşabiliyorum. tamam bazen kendimi sınırladığım oluyor ama bu sınırlar giderek azalıyor aramızda. eminim bigün ben aynaya bakar gibi bakacağım ona. gidişat o yönde. tabii aramızdaki bu durumu sağlayan benzer yanlarımızın payı büyük. cinsiyetimizin aynılığı, cinsel eğilimlerimizin, ideolojilerimizin, müzik-sinema zevklerimizin benzerliği vesaire. en önemlisi hayatımızdaki boşluğun aynı sebeplerden olması ve kısmi baskılar altında bu boşluğu kapatmaktan korkmuşluğumuz.

şimdi hayat kolay onunla. biliyorum bu satırları okuyan homo yada heteroseksüel biçok insan için hayat öyle değil. nispet olsun diye yazmıyorum bu satırları, amacım sadece mutluluğumu paylaşmak da değil. birşeyleri işaret etmek istiyorum sanırım şuanda. yaşamamın son bikaç yılını yazdığım bu blogta yaşadıklarımın beni nasıl bi noktaya getirdiğini. en acı anların bile birşeylerin oluşumuna olan katkısını. kolay olan tek şeyin ölüm olduğunu, onun dışında kalanların fedakarlık gerektirdiğini.

neyse, sıkmadan susayım ben. herkese mutluluk dolu bir hafta diliyorum şimdiden.

garip iki gün

2011-08-05T19:46:00.000+03:00

garipti son iki gün. özellikle de dün.

sanki o basit meseleden tartışan ve luzumsuz yere uzaklaşmak zorunda kalan biz değilmişiz gibiydi aramızdaki dialog. o anı yaşarken bu durum hoşuma gitse de, sonradan düşününce biraz garip geldi. özellikle de dün. acaip sıcak, hatta çocukcaydı tavırları. sanki bişeyi örtmek yada unutturmak ister gibi. hani kötü ihtimalleri düşünmekten kaçıyorum ama bu birazı yapmacık olan davranışların geçenki tartışmamızı kapatmak için olduğuna da inanamıyorum nedense. o söyleyemediği şey herneyse, aramızdaki soğukluğun sebebi de oydu, şimdiki sıcaklığın sebebi de. o kadar zorlanıyorum ki sormamak için. biliyorum sorunca olacakları, direkt düşecek yüzü morali bozulacak ve yine benden biraz uzak kalmak isteyecek. bi daha böyle uzak kalalım gibi bişeyi duymak ve bu durumu yaşamak istemediğim için dizginliyorum kendimi.

aslında ne kadar birbirimize benziyorsak, bi o kadar da farklıyız yakışıklıyla. ben daha dengeliyim kişilik olarak. tepkilerimi çok kolay ortaya koyup, sonrasında da gizleyemem mesela. ama hayata dair biçok konuda fikrimiz de aynı. garip bişey bu da. sanki benim bikaç konuda farklı düşünen ve farklı davranan bi kopyam gibi.

neyse, çok felsefe yaptım ben yine. buldu bunuyo durumuna düştüğümün farkındayım, sahip olduğum şeyin ne kadar büyük bişey olduğunun da.

aslında şunu söyleyebilsem içimden bi sorun kalmayacak. "herneyse onun başına gelenler, her ne olursa olsun, ben onu seviyorum ve bana söyleyemediği şeylere rağmen o da beni seviyor, dönüp dolanıp bana geliyor. bana sarılıp huzur buluyor, benim yanımda ağlıyor, sarhoş olunca bile bana bırakıyor kendini. bunun ötesinde daha ne olmalı ki, daha ne yapmalı benim ona tamamen güvenmem için, şüphe etmekten vazgeçmem için"

konuşmadığımız her ne varsa

2011-08-03T00:35:00.000+03:00

çok geç oldu belkide düşündük taşındık

bir çok şeyi birbirimizden sakındık

bir şey eksik cümlede

yüklem mi, özlem mi?

sakladığın şey her neyse beni üzer mi?

öyle çok şey var ki içimde

hep sustuk konuşmak yerine

konuşmadığımız her ne varsa

seninle sakladım gözlerimde

ne olur sende fazla üzülme

hep kendi kendine yenilme

konuşmadığımız her ne varsa seninle

bir damla gözlerimde

beklenen insan

2011-08-02T08:03:00.001+03:00

gece saat yarım gibiydi kapım çalındı. ben de zaten akşam yemekten geç dönmüştüm, salonda tv izlerken uyuyakalmıştım. zil sesiyle biraz sersem bi şekilde yerimden fırladım. telaşlandım da biraz bu saatte kim falan diye. "kim o" diye seslendim, ses gelmedi. bi daha seslendim yine ses gelmedi. sinir oldum, tam gidiyodum "ben" dedi günlerdir duymak istediğim ses. açtım hemen kapıyı. asansörün katıma çıkmasını nasıl bi heyecanla bekledim tahmin bile edemezsiniz.

asansörün kapısı açıldı, en sevdiğim yüz belirdi kapıda. koşar gibi sarıldı bana. normalde kapı açıkken komşu görür falan diye böyle şeylerden kaçınırım ama o an bunu düşünemedim. içimden ağlamak geldi ama onu da yapamadım. çünkü iyi değildi yakışıklı. hatta biraz sarhoştu.

kapıyı kapatıp içeri geçtik. yüzüme bakıyordu sanki ilk defa görmüş gibi. elini tuttum "seni seviyorum, biliyorsun değil mi" diyebildim. gülümsedi bebek gibi, sonra sarıldık. öyle kaldık biraz. sormadım hiçbişey, meraktan ölsem de. önce "herşey üstüste geldi" dedi sustu. ben içimden "nasıl yani" dedim, duymuş gibi devam etti. "bizimkilerin sorunları, iş yerinde sıkıntılar ve daha bilmediğin bikaç şey". ben tabii o bilmediğim bikaç şey lafına takıldım. neyfa'nın dediği ihtimal gelip gitti aklımdan. bu sefer tutamayıp sordum "bilmediğim derken????". "önemi yok, anlatıp seni de üzmek istemiyorum" dedi. tabii bu cevap benim kafamdaki o korkutan ihtimali yoketmedi. ama ısrarcı olmamam gerektiğini bildiğim için sustum ben de. onu izlemeye başladım. çok bitkin görünüyordu. saçlarını okşamaya başladım biraz. gözlerini kapadı. komik ama o halde sızdı adam beş dakika geçmeden :) koca adamı yatağa taşıdım ve günlerdir hayalini kurduğum kötü planımı gerçekleştirdim. sarıldım sıkıca, başını göğsüme dayadım. saçlarından, alnından öptüm. öptüm, öptüm. bi ara uyandı, "aşkım" diye mırıldandı ve saniyeler içinde tekrar uyudu:) ben uyuyamadım, bi saat kadar saçlarını okşadım, yüzüne dokundum. sonra ben de dalmışım öyle. rüya gibi. hakkaten rüya gibi. hem de kabusun ortasından birden fırlayarak içine girilen bi rüya.

tabii rüya sabah gelen telefonla son buldu. annesi arıyordu, ben zaten gözümü bile açamadan, hızlıca giyinip öpüp kaçtı. sanırım bi saat kadar daha uyumuşum. kalktım ama yüzümde kocaman bi gülümseme. "hayat, ilginç ama güzel şey" diye düşündüm kendi kendime. hızlı kahvaltımı hazırladım yedim, çıkmadan paylaşmak istedim mutluluğumu. hala kafamda yanıtsız sorular olsa da bekleyişin sona erdiğini yazmak istedim.

hayırlı ramazanlar

2011-08-01T19:18:00.001+03:00

sahuru ailemle aynı sofrada yaparak çıktım yola dün gece. 4 gibi.

açlık susuzluk hissetmedim de uykusuzluk ve başdönmesi ile geçti ilk gün. sanırım bu sene de ailemle olan zamanlar hariç tutamam gibi.

dostlarımdan biri de iftara çağırdı beni gündüzden. oraya gideceğim, bikaç arkadaş daha gelecek. kalabalık güzel bi yemek olacak.

bunlar dışındaki konuda da iyi sayılmam. kafamda bin tane soru var. bi de hala arasa diye bekliyorum, rahatsız etmek istemiyorum. bi tek mesaj attım ramazanı bahane ederek "hayırlı ramazanlar" diye. bi cevap gelir yada artık sorunlar yatışmışsa arar diye bekledim ama hala bi haber yok.

bugün allah'a dua ettim hep ona derdi neyse yardım etmesi için. kendim için hiç bişey dilemedim. şuan tek istediğim onun huzuru, mutluluğu. gerisi gelir elbet. tanıdığım adam gerisini kendi getirir biliyorum.

biraz uzak kalıp düşününce ben de hak verdim ona. ısrarımın yersiz olduğunu, desteğimi söyledikten sonra daha ileri gitmemiş olmayı istedim. ama oldu bi kere.

neyse, öyle işte. ben yavaştan çıkayım. harika bi sofra beni bekler.

herkese güzel bi ramazan ayı diliyorum.

sevdiklerinizle ve dolu dolu.

biraz yalnızlık

2011-07-30T18:59:00.001+03:00

bursadayım.

geceden geldim. istanbul'dan kaçar gibi hem de.

herşey bu kadar güzelken yine ne oldu ne huysuzluk yaptı bu adam diyebilirsiniz. ama bu defa benim hiç bi suçum yok gerçekten. belki de var. bilmiyorum :S

p.tesinden bu yana yakışıklı da bi gariplik vardı. telefondaki sesinden, ailevi sorunları bahane edip görüşmemesinden. öncesinde konuşmuştuk ailesinin sıkıntılarını. ama durumun bu kadar vahim olduğunu düşünmemiştim.

dün akşam telefonda derdini paylaşması için ısrar ettim, biraz sert tepki verdi. ben ısrarla "noldu" dedikçe "kapatıyorum, sonra konuşuruz" demeye devam etti ve pat diye yüzüme kapattı. ailesinden dolayı rahat değildir diye çıktım kapısına gittim aradım gel aşağıda konuşalım. "gelemem şimdi konuşacak durumda değilim, sonra" dedi. ben iyice çılgına döndüm "beni getirtme yukarı, seni üzecek şeyler yapmak istemiyorum" dedim. ayağında terlikle indi aşağı, arabaya bindi. yüzüne baktım bembeyazdı. alıp götürmek istedim onu hemen oradan. arabayı çalıştırdım, "keşke cep telefonumu alsaydım" dedi. o gerginlik ortasında bunu söyleyince gülümsedim ister istemez. o da gülümsedi. çok gitmedim zaten, durup o salaş halinin sırıtmayacağı bi yere oturduk. "anlatır mısın neler oluyor" dedim toplantılardaki tok sesimle. öyle korkutucu olduğunu söylemişti bi keresinde.

anlattı olayı detaylarıyla. babasının amcasına kefillik olayı sonrası epey zorlanmışlar. yakışıklı geçen hafta arabayı satmayı bile düşünmüş sorun biran evvel çözülsün diye. ee tabii evde de huzur kalmamış. annesi ile babası yıllar sonra kavga etmişler. hatta babası annesini dövmüş, mani olmak isterken buna da vurmuş. "babam hayatımda ilk defa bana vurdu" dedi gözü dolarak. ben kötü oldum tabii. ihtiyaç kredisi çekmiş çarşamba günü, diğer kalanını da bi yerden borç istemişler. ben bir miktar destek olabileceğimi söyledim. "asla" dedi sert bi şekilde. "asla kabul edemem senden öyle bişey". ben tabii şaşkınım ama bi o kadar üzgün. "nasıl yani? neden?" dedim. "öyle işte" dedi. biraz duraksadım sustum sonra patladım. "ben senin neyinim. sen benim neyimsin. ben yanında olmazsam böyle zamanda ne farkım kalır ki bi seks partnerden" dedim. hatta o sinirle buna benzer 3-5 şey daha dedim. hiiiç cevap vermedi. kalktık sonra, arabaya bindik. hala suskunuz. o ne düşündü o arada bilmiyorum ama arabadan inerken "istersen git telefonunu al gel bize geçelim" dedim ona faydası olabilir diye. cevabı hiç beklemediğim bi ses tonuyla "biraz yalnız kalmak istiyorum" oldu. o an kalbime bişey saplandı sanki, boğazım düğümlendi. düşünemedim bile. "tamam" dedim sesim titreyerek. sanırım bu defa da ısrarcı olmamı bekliyordu ki olmadım diye şaşırdı. hatta sinirlendi belki de. "görüşürüz" dedi çıktı.

oradan dönerken patladım ben de. bi güzel ağladım. şehit haberlerini izlerken akan bikaç damlayı saymazsak ben ççok uzun zamandır böyle ağlamamıştım. eve gelip eşyamı hazırladım ve yola çıktım bizimkilere haber bile vermeden.

kendimi o kadar yalnız, o kadar değersiz hissettim ki yol boyu kötü şeyler bile yapmak geçti aklımdan. ama annemin yüzü geldi gözümün önüne. beni her durumda her şekilde düşünen seven, git demeyen annem. kendime geldim, eve de sağ salim geldim.

şimdi mutfakta o melek, bana sevdiğim yemeklerden pişiriyor. ama benim aklım da kalbim de hala istanbul'da. kulağım da telefonda.

oruç :)

2011-07-27T23:35:00.000+03:00

garipti son iki gün. kötü kötü kabuslar görüyorum üstelik. uykum kaçıyor olur olmaz saatte. bi de sevgilimin ailevi sorunlarından ötürü görüşememek falan.

yüklenemiyorum üstüne fazla gitmemek için. ama dün gece çok istedim yanımda olmasını. uykum kaçmıştı. aramak istedim ama uyandırmaya kıyamadım. hoş o da aramadı bugün hiç mesela. ben aradım akşam "hasta falan mısın" diye sordum. "yok" dedi ama sesi çok iyi değildi. evde biraz fırtınalar kopuyordu en on duyduğum. ondandır. umarım çabucak düzelir sorunları ve sevgilim de yine o şen sesiyle açar telefonu.

ramazan gelmeden tatile çıkma planım da suya düşünce bugün hepten sinir oldum.

ramazan demişken :) dünya tersine döndü sanırım. hayatımda ilk defa biri benim için yada daha doğrusu benim söylememle dini bişey yapacak. yakışıklı oruç tutacak benim tutacağım günlerde :) hatta birlikte sahur olayını bile konuşmuştuk haftasonu :) güzel olur demi, gecenin bi yarısı sıcak ekmek almak, kahvaltı hazırlamak, davulcu sesi falan. bana ailemi hatırlatıyor bu detaylar hep.

özledim ailemi de. bu sefer arayı azıcık uzattım. bu haftasonu muhtemelen giderim. bi gece yanlarında kalmak bana çok iyi geliyor. bi ara iki haftada bire indirmiştim bu olayı ama işte sevgili olunca insanın programının tamamı o oluyor :) o olmadığı zamanlarda da onu düşünmekle geçiyor zaman. şimdi olduğu gibi.

özledim :(

dondurma

2011-07-26T00:12:00.000+03:00

yavaş yavaş oturuyor taşlar yerine. iyiyiz yani. aslında stresli zamanlar geçiriyorum, belki de bu yüzden çabuk kızıyorum falan. daha da kötüsü bunu ona çok yansıtıyorum.

cumartesi gece oturup konuştum, anlattım içimdeki sıkıntıları. hatta konu konuyu açtı onu ne çok sevdiğimi özlediğimi söyledim. gözleri doldu gülümser gibi dursa da. öyle birbirimize sarılıp uyuduk huzur içinde. aynı uyuduğumuz gibi kalktık sabah. birbirimize kenetlenmiş olarak. bu muhteşem bişey, tarifi mümkün değil.

pazar sabahı da kahvaltı yapmak için dışarı çıktık. mado'ya geçip kahvaltı yaptık. aslında normalde mekan ismi vermiyorum ama olayı kalkarken ayrıca aldığımız dondurmaya bağlamak için söyledim. evet, dondurma. bu ara takıntımız oldu. iki günde bir mado'nun dondurmasını yemeden duramıyoruz. ben sade yada maraş dondurmasına bitiyorum resmen, bağımlılık yaptı. o biraz daha yenilikçi her seferinde farklı şeyler koyduruyor, limonlu karadutlu falan. adamlar gerçekten iyi yapıyorlar işlerini. bak gece gece bile ağzım sulandı cidden.

dondurma şuan en büyük ortak zevkimiz birbirimiz dışında :)

masum güzel bi zevk değil.......

öğreniyorum hala

2011-07-23T00:36:00.000+03:00

bu akşam çok şiddetli bi tartışmamız oldu. anlatsam herkes bana "sen suçlusun" diyecek diye anlatmayacağım detayları. evet ben suçluyum ama suçum da henüz sevmeyi, kıskanmayı, alttan almayı falan tam öğrenmemiş ve kanıksamamış olmak. öğreniyorum yavaş yavaş. biraz yıpratıyorum karşımdakini ama öğreniyorum gerçekten.

özür diledim, kabul ettimi emin değilim ama ben üzgünüm hala. uyuyamadım. muhtemelen o da uyuyamadı.

iç dağlayan şarkılardan açtı 3-5 tane çevirip duruyorum.
birini sizle paylaşayım, anlarsınız belki ne kadar kayıpta olduğumu.

neyse, sizi de sıkmiim gece gece. gözümü kapatıp şarkılara devam edeyim.

sevgiler.............

lhasa de sela - el payande --- http://fizy.com/s/1lwtgk

her gece aynı şey

2011-07-19T23:55:00.000+03:00

onu çok özlemediğimi düşünüyor sanırım. enazından onun beni özlediği kadar değil diye düşünüyor. haklı, sık gördüğüm için çok özlüyorum diyecek bi ruh halim yok. ama gece olunca, o yoksa yanımda, yastığıma başımı koyduğum an onu düşünüyorum hep. yüzünü getiriyorum gözümün önüne. ona sarıldığımı hayal ediyorum. gözlerimin dolduğu bile oluyor mutluluktan.

keşke bunları ona da anlatabilsem. daha da önemlisi keşke her gece yanımda uyusa.

foto=tumblr, beards

kalabalık rüyalar

2011-07-19T08:20:00.000+03:00

bu ara kötü kötü ve kimisi kalabalık rüyalar görüyorum :) yani ölümlü uçurumdan atlamalı değil de daha başka türde :) pazar kahvaltı hazırlarken birini yakışıklıya anlattım. elindeki bıçağı bana saplayacak kadar gerildi garibim :) ama kızdığı anlarda özellikle kıskançlıktan kızdığı anlarda o kadar tatlı oluyo ki, gözleri kocaman oluyo, kaşları çatılıyo sert sert. bi de sesi nefes alışı değişiyo. oscarlık oyuncu görüntüsü :)

balkon kahvaltısı sonrası dışarı çıktık. alışverişe. ben bi mağazanın önünde duruyorken kızın birine takıldı gözüm. şaka gibi ama rüyamdaki kişiye inanılmaz benzeyen bişey. yakışıklı farketmedi baktığımı o yüzden bi tepki gösteremedi. ta ki ben "ya bu kız rüyamdakine çok benziyo" diyene kadar. önce düşlerini sıkıp bi burnundan nefes verdi kıza bakarak, sonra da "ölsün o..spu" dedi. :)) tepkisinin salakça olduğunu anladı ben sırıtınca, başladı gülmeye benimle birlikte :) o sırada da kız bizim yanımıza yaklaşmaz mı :) kız farketti ona baktığımızı ve sanırım havaya girdi biraz. :) ben biraz çaktırmadan biraz çaktırarak kıza bakıyodum ki, yakışıklı tuttu kolumdan biraz sertçe. "hadi gidiyoruz" dedi kızgın modda :)

uzaklaşırken "ne vardı, aramıza alırdık" dedim yarı şaka yarı ciddi. "yoook artık" diye çıkıştı. bikaç saat sonra bi yere oturduk bişeyler içelim diye. bu sefer birden "aslında güzel fikir" dedi. "güzel fikir ne?" dedim. "şu gördüğümüz kızı araya almak". ben daha ne olduğunu anlamadan "ama o dudaklar öpülür, öpüşürsem kızmayacaksın" dedi. "ha ..ktir" dedim istemdışı. "tamam konuyu kapatalım" dedim suratım asık bi şekilde. "siz rüyanızda türlü fanteziler yaparken iyi" deyip dalga geçti benimle gülerek. suratsız durmaya çalışsam da tutamadım sırıtmaya başladım. sonra da unuttuk olayı zaten. alışverişi bitirip eve dönüp kendi rüyamızı gerçekleştirdik :)

foto=weirdworm.com

kürtçe ağıt

2011-07-16T12:48:00.001+03:00

gündemde olan şeyler fazlaca aramızda bu ara. ikimiz de galatasaray'lı olarak fenerbahçe'nin trabzon'un ve beşiktaş'ın şike faaliyetlerini takip ediyoruz ve kendi takımımızın bu seneki başarısızlığına şükrediyoruz. içten içe de özellikle fener'in ligden düşmesi haberini bekliyoruz sanırım.

ama iki gündür asıl üzüldüğümüz şey, 13 askerin şehit edilmesi olayı. olay baştan sona muamma. herkes olayın oluş şekliyle ilgili farklı yorumlar yapıyor. sebep ne olursa olsun sonuç çok acı gerçekten. haberlerde izlediklerim karşısında nasıl hissettiğimi anlatmam zor. ölenlerin daha hayatının başında yada kurulu düzeninin ortasında olduğunu düşününce çok kötü oluyorum. bu trafik kazasında yada hastanede can vermeye benzemiyor. insan öyle bişeyi daha kolay kabullenebilir ama bu anlamsız kavganın kimler arasında olduğunu bilmeden kardeşini, eşini, oğlunu yitirince nasıl "vatan sağolsun" deyip kabullenir bilemiyorum. kimbilir hangi ülkeler hangi gruplar arasındaki çatışmanın yada verilip tutulmamış sözlerin alttaki insanlara yansımasıdır bilemiyoruz. tek gördüğümüz ölen askerler, ölen pkklı insanlar. her iki durum da birilerinin canını yakıyor. umarım ülke bütünlüğümüz ve millet olma niyetimiz değişmeden bu olaylar son bulur birkaç yıl içinde.umarım asker polis yada pkklı ölen her insanın acısı herkes tarafından hissedilir ve bu soruna çözüm için uygun zeminlerde mantıklı şartlarda bi anlaşma sağlanır. umarım.................

ama bu süreçte herkesin biraz anlayışlı olması, birbirini anlamaya çalışması lazım. hatta dilinden ırkından dolayı kimseyi terörist ilan etmemesi lazım. mesela dün akşam istanbul caz festivali'nde aynur doğan isimli bi şarkıcı kürtçe şarkı söylüyor diye yuhalanmış, sahneden indirilmiş. oysa şehit olanların belki de yarısı kürt. bu onlara da yapılan bi hakaret bence. blogu okuyanlar içinde böyle yargıları olanlar olabilir diye blogta ilk defa bi haber videosu paylaşacağım.

video

huzur, güven, mutluluk

2011-07-14T00:28:00.001+03:00

adam kötü bi gün geçirmiştir. yorgundur, başı dönüyordur diye uzanmıştır kanepeye biraz. sonra sevgilisi gelir eve. onu öyle görünce dayanamaz. sokulur yanına. kolunu başının altından geçirir ve rahatsız etmeyecek kadar sarılır. adam kayıtsız kalamaz. o da sarılır. öper alnından. çok şey söylemek ister ama o anın büyüsünü bozmak istemez. bikaç dakika sonra tutamaz kendini ve tane tane duraksayarak söylemeye başlar.

-yanında çok huzurluyum

-çok güvendeyim

-çok mutluyum

-çokum

-herşeyim çok

-herşeyim

-seni seviyorum

-seni çok seviyorum................

gül senin tenin

2011-07-12T00:54:00.000+03:00

bi şarkı duymuş radyoda, günlerdir söyleyip duruyor.
yok adam beni de alıştırdı. defalardır dinliyorum. ben de sizi alıştırayım istedim.

düğün mevsimi

2011-07-09T23:32:00.001+03:00

yıl boyu bugünler bekleniyor sanırım evlenmek için. okulların bittiği günler. o yüzden bugünler için hazırlıklı olmalı önceden. yıl içinde her ay bi küçük altın bi tarafa atmalı belki de, yada bi altın günü grubuna falan dahil olunmalı. işin şakası ve maddi tarafı bi yana benim içinde yoğun bir şehiriçi-şehirdışı düğün programı başlıyor. dün ankara'dan dönmüştüm ki o yorgun argın halimle bi duş alıp işten bi arkadaşın düğününe koşturdum. hoş, yorgunluk kalmıyor o eğlencenin ortasında. yakışıklı da aklımdaydı tabii. akşam eve giriş çıkışım acil olunca görememiştim. zaten kaç gündür göremiyodum. eve döndüm, tam yukarı çıkarken dedim içeri geçipte ariim müsaitse gelsin. kapıyı açtım ki biri beni sarmaladı. salonun ışığı açıktı ama hole yansımıyordu. o yüzden tanıyamadım ve ilk anda korktum açıkçası. "canım" deyince bana korkum geçti tabii ben de ona karşılık verdim tabii :) dün akşam, gece, hatta bu sabah güzeldi yani. demek ki sevgiliye anahtarın kopyasını vermenin böyle güzel yanları da varmış.

bugün de onun bi arkadaşının düğünü vardı. ona gitti. bi ara konuştuk, feminen bi kardeşten "hadi hadi" dinlediklerini söyledi. yani kopmuşlar anladığım. eğlencesini bölüp soramadım, çıkışta bi kahvelik de olsa uğra diye. belki yine sürpriz yapar diye ümitliyim.

foto=google'dan

güzel ankara :)

2011-07-08T01:04:00.002+03:00

yazamadım ama ilginç geçti son 2 gün. çarşamba acilen ankara'ya gelmem gerekti. işle ilgili bazı pürüzler vardı. gelmeden önce görememiştim yakışıklıyı, işler yarına sarkınca da araya sanki bi ay girmiş gibi oldum. gerildim, üzüldüm biraz.

ama bi açıdan ani de olsa ankara'ya gelmek iyi oldu. ilk akşamı benim daha önce bahsettiğim dindar arkadaşımla geçirdim. ben dışarıda yeriz diye düşünmüştüm ama o yine harika şeyler hazırlamıştı sırf benim için. üstüne 3 soda içtim, artık ne kadar yediğimi siz anlayın :) bu akşam da ahmet'lere davetliydim. güzel oldu ailesini görmek o kadar uzun zamandan sonra. sonuçta onlar da zor zamanlar yaşadılar, ahmet'in nişanı ve sonra nişanın atılması falan. onları görmekten daha güzeli ahmet'in bu akşamki tavrıydı. artık blogumu takip eden biri olarak hayatımdaki tüm detayları okuduğunu biliyorum. o yüzden bana karşı daha kırgın ve sitemli bekliyordum onu. aksine durumumu kabullenmiş ve sanki başkasıyla da olsam mutlu olmamı ister gibi bi kaç söz etti akşamın sonunda. tam kapıda "uykun yoksa gel bi yerlere gidip oturalım" dedim ailesinin de duyacağı şekilde. kıyafeti uygundu zaten, telefonunu cüzdanını kaptı çıktık birlikte. oturduk sakin bi yerde konuştuk biraz. garip oldu bu sefer dialogumuz. ilk defa bi dost gibi konuştuk belki de. ilk defa o da benimle ilgili empati yaptı her lafımdan sonra. kendiyle ilgili de kafasındaki bir iki plandan bahsetti. biraz kariyer hırsı sarmış sanırım onu bu ara. umarım şartlar onun istediği gibi gelişir.

ben de biraz önce geldim otele. aslında çok yorgunum ama uykum da yok gibi. aklımda yakışıklı var. zaten bugün arayamadım hiç, o aramış cevapsız aramasına da dönüş yapamadım, demin sms yazabildim uyanmasın diye. yarın sabah ilk işim onu aramak olur artık. bi de rüyama girerse herhangi bi şekilde :) süper olur.

thank you

2011-07-02T20:04:00.000+03:00

you know i'm bound...

i'm bound to thank you for it

i want to thank you

for so many gifts

you gave with love and tenderness

i want to thank you

for your generosity

the love and the honesty

that you gave me

i want to thank you

show my gratitude

my love and my respect for you

i want to thank you

i want to..

thank you

gitme kal bu şehirde

2011-07-02T11:12:00.001+03:00

yakışıklı ile şiddetli bi tartışma yaşadık çarşamba günü. sanırım aramızda olan en şiddetli ve yıkıcı şeydi bugüne kadar.

haftabaşında ona eski bi arkadaşı iş teklifinde bulunmuş. avrupa'da daha önceki çalıştığı ülkeden prestijli bi işyeri ve reddedilemeyecek bi maaş aralığında. bunun kafası karışmış ister istemez. biz bi ara yurtdışında hayat kurmaktan konuşmuştuk ama hani birimizin diğerinden önce gitmek zorunda olması ve o arada ayrılık çekmek ihtimalinden ötürü çok da üstüne gitmemiştik bu planın.

teklif iyi olunca adamlara direkt negatif yanıt dönmemiş. düşüneceğini söylemiş. onun türkiye'ye dönüş sebeplerini de bildiğim için bu fikri bana ilk açtığı anda çılgına döndüm ister istemez. "asla" dedim. önce alttan aldı beni ama tepkimin sertliği değişmeyince o da sertleşti. derken bağırmaya başladık evin içinde. elim ayağım titriyordu en son hatırladığım. ondan hiç duymak istemeyeceğim sözler söyleyerek kapıyı çarpıp çıktı evden. o gece sabahı zor ettim. sonraki gün de bitik bi halde gittim geldim işe. ne o ne ben aradık düne kadar. biraz gurur, biraz sinir işte. ta dün akşama kadar. o aradı, "bi yerde oturup sakin sakin konuşalım" dedi. ben hala aynı sinirle "konuşacak ne var ki, sen kararını vermişsin" diye tersledim. güldü, "olsun bi de senle konuşalım, hem daha cevap dönmedim" dedi. ben o sinirle çoktan evet demiştir diye düşünüyordum. öyle olmadığını duyunca sevindim ister istemez. "tamam" dedim ve buluştuk dün akşam. ikimizde mahçuptuk ve komik ama iki yabancı gibiydik ilk anda. özür diledi kötü sözleri için, sinirle olan bişey olduğunu ve ciddiye almamamı söyledi. buluşmaya gelmeden önce iş teklifine ret maili yazdığını da söyledi. ben sadece "seni seviyorum" dedim sessizce. gözleri doldu o an. sarılmak istedik ama kalabalıkta yapamadık. arabaya kadar tuttuk kendimizi. arabada doya doya sarıldım kokladım, koklandım :)

eve geldiğimde üzerimden 3 ton bi taş kalkmış gibi hafiftim ve daha da önemlisi mutluydum. onun beni ne kadar sevdiğini bi kez daha anladım.

foto=lifehack.org

üzgünüm

2011-06-29T19:50:00.000+03:00

çok üzgünüm. ama anlatacak halim yok şuanda.

belki sonra

fındık ezmesi

2011-06-26T17:57:00.001+03:00

dün dışarı çıktık. yakışıklının arkadaşları toplanacaklarmış. normalde bana gel dedi ama ikimizin de önceden gelen ortak bi arkadaşı da orada olacak diye gitmek istemedim. nolur nolmaz kıllanır falan. çocuk la yanyana çalışıyorlar, zor bi duruma düşürmeyeyim yakışıklıyı istedim. zaten geçen de zorunlu olarak bi konserde yanyana bulunduk çocukla.

yakışıklı geçerken son dakika emr-i vaki yaptı. oysa ben de kendime yapacak bişey bulmuştum ve dışarı çıkıyordum. üzerimde öyle bi mekan için uygun değildi ama uydum delinin aklına gittim. çok geçmedi bahsettiğim çocuk geldi, kız arkadaşıyla. ekip kalabalık olunca muhabbet başladı. şu cocukla adaş olunca her adımız söylendiğinde ikimizde atlıyorduk olaya. ee biraz komik anlar olmadı değil. ayrıca çocuğun kız arkadaşı daha içten ve sıcak olunca, ortama yabancı kalmadım. zaten müzik eğlence derken koptu millet. en komiği benimkinin kopuşuydu. onun kalabalık içinde oynamadığını biliyordum ama mutluluktan mı sarhoşluktan mı bilmem ama epey oynadı. arkadaşları da şaşırdı zaten. ben de çok eğlendim onu öyle rahat görünce. sarılıp öpesim geldi bikaç kere ama tuttum tabii kendimi :)

gece beni eve bıraktı. tam arabadan inecekken "eğlence uzun sürdü, arkadaşta kalıcam desen annenlere" dedim. tereddüt etti ama o geç saate rağmen aradı evdekileri. dediklerimi dedi :) yani yalan söylettim. zaten onlarda uyku moduna geçmişlermiş. sorun olmadı. söylediği beyaz yalanın karşılığında da ona sarılarak uyudum ve öyle uyandım. sabah da erkenden kaçtı ben daha tam uyanamadan. en son ağzıma bi kaşık fındık ezmesi sokuşturduğunu hatırlıyorum. tekrar uyumuşum zaten. ama uyandığımda hala o fındık tadı vardı ağzımda :)

hoşgeldin bebek

2011-06-22T07:46:00.000+03:00

dostlarımdan birinin bebeği oldu dün. bi kız. beklediğimizden biraz erken geldi. akşam çıkışta ekip toplanıp gittik yanına. eşi de kendi de çok mutluydu, bebeği de gördük uzaktan. o da çok çirkindi :) ee yalan mı, yeni doğmuş bebek çirkin olur normal olarak. hiçbirine benzetemedik zaten.

ordan çıkışta da gidip yemek yedik. sohbet ettik. herkesin yüzü gülüyordu. aramızda oluşan küçük aile bir kişi daha çoğalmıştı dün itibariyle.

işte böyle güzel bi gündü dün.

foto=guardian.co.uk

ezel final bölümü :)

2011-06-20T19:46:00.000+03:00

bu akşam finali var sevgilimin dizisinin. aradı, benimle izlemek istiyormuş "ezel"in son bölümünü.

aslında o da ben de öyle dizi tutkunu değiliz ama onun bi şekilde ilgisini çekmiş bu dizi. şaşırtan sonlar falan. izliyordu ve arada birlikte izlediğimizde oldu. tabi o anlarda izlemediğim bölümlerin detaylarının bana anlatılması ile geçiyordu. bu bunun eltisi, bu da bunun bacanağı, şu bunu öldürdü, bu bilmem kaç canlı :) güzel oluyor hevesle sevdiği bişeyden bahsederken onu izlemek :)

benim açıdan dizinin bitmesi sevindirici. çoğunlukla haftada bi akşamını kapatan bu olaydan kurtulmuş olacağım. biraz bencil gelebilir size belki ama bazen o kadar özlüyorum ki, onu sıkmamak ve çok da hayatını bölmemek için susuyorum. insanın ne zaman daha çok özleyeceği ve yanında olmasını isteyeceği belli olmuyor işte :)

haa şu evli çocuklu arkadaştan bahsetmedim. son gelen yorumlara içimden hak vermedim değil. tekrar aradığında ona kibarca iletişim çabasının ikimiz için de özellikle kendisi için yanlış olduğunu söyledim. sonuçta güzel bi hayat kurduğunu ve bunu korumak için ona eşcinsel tarafını hatırlatan ben dahil herşeyden uzak durması gerektiğini anlattım. bana "çok mutluyum ama bazen bu konuları konuşmaya ihtiyacım oluyor. cinsel yada duygusal olaylara girmeden, güvenebileceğim biriyle. sadece sohbet amaçlı. hem seni çok önceden tanıyorum. ama istemiyorsan tabiiki saygı duyarım" dedi. aslında "sohbet amaçlı" da olsa birine ihtiyaç duymanın ne demek olduğunu bi dönem bende çok iyi anlamıştım. o yüzden adama hak verdim kafamda. bi de hayatımda sevdiğim birinin olması onu daha güvende hissettirmiş sanırım. sözünden biraz da bu manayı çıkardım. bi an "tamam, aralarda konuşuruz sevgilimin bilgisi dahilinde" diyecek gibi oldumki son anda vazgeçtim. "beni anlayacağını düşünüyorum. ikimiz için de en doğrusu bu. mutluluğumuzu bozacak şeyler yapmamalıyız bence" dedim. o da "haklısın" dedi. güzel temennilerle vedalaştık telefonda. telefonu kapattı ama sonra ben biraz üzüldüm biraz sevindim tepkime. karışık yani. aynı durumda ben olsam ve daha önceden tanıdığım birinden böyle iyi niyetli bi talepte bulunsam hayır dese nasıl hissederdim diye düşündüm. cevabım "..ok gibi" oldu :( ama daha önce de reddetmiştim empatik olunca hak verdiğim bikaç kişiyi. o yüzden kolayca atlatırım bu üzüntüyü.

umarım o da beni anlar ve dediklerimi dikkate alır.

paylaştıkça gerçek

2011-06-18T14:06:00.000+03:00

dün akşam aradı beni. üstelik yakışıklı da evde. kıllanmasın diye sanki bi tanıdığım aramış gibi "alo, naber napıyosun"lu bi şekilde açtım telefonu :) sonra da yavaşca odama geçtim. çok fazla havadan sudan bi konuşma olmadı. zaten ben acaip kasıldım bu defa niyeyse.

memlekette imiş. eşini bırakmaya gitmiş bugün de dönmüştür muhtemelen. tesadüfe bak, memleketlerimiz de yakın çıktı adamla :) çocuktan bahsetti, baba olmanın nasıl bişey olduğunu tarif etmeye başladı. ama bu sefer öyle bi fikri empoze eder gibi anlatmadı hiçbişeyi. direkt diline geleni söylüyor gibiydi, hoşuma gitti dinlemek. "peki ya diğer hislerin" diye sormaktan alamadım kendimi. "önceleri çok korkuyordum, özellikle nişanlı iken. ama şimdi o tür şeyler aklıma gelmiyor pek" dedi. "gelmiyor derken" dedim devam etsin diye. "ya gelmiyor derken, getirmemeye çalışıyorum. mesela internetten uzak duruyorum" dedi. "hmmm" dedim, o da "ee asıl sen anlat, senin nasıl gidiyor. hatta nasıl başladı onu anlat" diye sordu merakla. "iyi herşey. çok sevdiğim ve beni çok seven biri var hayatımda. herşey çok güzel bu yüzden." deyip sustum bi an. o sırada yakışıklının seslerini duydum mutfaktan. adama "aslında şuanda çok musait sayılmam öyle uzun uzun konuşmak için, ben seni sonra arasam" dedim biraz utanarak. "sanırım sevgilin yanında. ok sonra görüşürüz sorun değil" dedi. "evet yanımda ve yanlış anlayabilir" dedim. "özür dilerim o zaman" dedi, "yok, özür dilenecek bişey yok." dedim kapadık. tam da zamanında kapatmışım. pat diye kapım açıldı, yakışıklı "hadi gel, meyve koydum yiyelim" dedi bana gülümseyerek. öyle geçti dün akşam. biraz adamın söylediklerini düşünerek, biraz ilişkimizi birine anlatmanın verdiği garip hislerle.

sabahtan çıktı yakışıklı. adama sonra ararım dedim ama aramayacağım sanırım. aslında çok iyi bi niyetle iletişim kurmak istedi sanırım ama yine de bu olaydan kötü bişey çıkar mı diye tırsmıyor değilim. zaten bu ara içimde bi korku var. kötü bi his. o yüzden biraz daha dikkatli ve diken üstünde hareket etmek zorundayım. o ararsa da konuşmamazlık etmem tabii.

evli, mutlu, çocuklu

2011-06-16T00:21:00.001+03:00

dünya ne küçük.

3 sene kadar önce yazıştığım biri vardı. o dönem günübirlik şeyler yaşamak için yazıştıklarımdan farklı biriydi. aramızda da bişey olmamıştı zaten. epey bi konuşma sonrası cesaret edip buluşmuştuk ama onun bu konulara karşı korkuları tereddütleri beni rahatsız etmişti diye bi daha aramamıştım. o da aramadı.

bugün ona denk geldim öğle yemeğinde. arkadaşlarla otururken çapraz masada gördüm adamı ve hemen tanıdım ama onun beni tanımadığını düşündüm önce, hatta tanımamasını istedim içimden. bi adamla yemek yiyordu zaten, sevgilisi bile olabilir diye geçti aklımdan. yemeği bitmiş gidiyorken kalkıp yanıma geldi. ben şaşırdım tabi, merhabalaştık. biraz korktum arkadaşlarımın yanında saçma bişey söyleyebilir diye. kalktım ve masadan az uzaklaştırmak için yürüdüm. halimi hatırımı falan sordu. nezaketen ben de aynısını sordum. benle buluştuğu zamanları atlatıp, evlendiğini söyledi. hatta bir de oğlu olmuş. 2 aylık. benim evlilik yada hayatımda birileri olup olmadığını sordu. "yok" dedim, "yalnızım hala" falan dedim. üzülür gibi oldu. başladı bana telkin vermeye. iyi niyetle de olsa sözlerinden o kadar rahatsız oldum ki "korkma, inan korktuğun kadar zor değil" türü bikaç cümleden sonra dayanamayıp kendimden bile beklemediğim bişey yaptım. "dürüst olayım mı, aslında yalnız değilim" dedim. bizim konuşma uzayınca, arkadaşı da kapı önünde sigara içicem diye işaret edip dışarı çıktı. "eee" dedi o da. "hayatımda biri var, bir erkek". birden gülümsedi sesli bi şekilde. sormasına izin vermeden. "ve herşey çok güzel gidiyor" dedim. ben nasihatlerine devam edecek diye beklerken "onu seviyor musun" diye sordu. "evet, çook" dedim. "bunu duyduğuma gerçekten sevindim" dedi gözleri gülerek. bu sefer ben de gülümsedim. ama bi garip oldum, tanımadığım birine bu kadar özel bişeyi anlattığım için. mutluluk, şaşkınlık, korku karışık. arkadaşı camdan bekliyorum diye işaret edince "gitmeliyim" dedi. tokalaşırken "yanlış anlamazsan konuşmak için arayabilir miyim seni sonra" diye sordu çekinerek. "buna gerek var mı" diye paylar gibi cevap verdim ben de. "ya yanlış anlama, sadece konuşmak için" dedi. niye yaptım bilmem ama verdim numaramı, o da verdi numarasını.

henüz aramadı ve umarım aramaz. ama bi yanımda aramasını istiyor. çünkü gerçek hayattan birine sevgimi ve sevgilimi anlatmak acaip hoşuma gitti sanırım.

foto=flickr, occhiovivo

beyinsiz 50%

2011-06-13T19:39:00.001+03:00

pek aktif olarak içinde olmasam da bugün bi arkadaşımın "bi bak" diye yolladığı copy-paste dialogla şahit oldum sosyal medya'daki bazı muhabbetlere. konu seçimdi. toplumun 50%'sine demedik laf kalmıyordu. cahil, aptal, beyinsiz, duyarsız gibi. üstelik bunu yapanlar kendini demokratik yada çağdaş olarak tanımlayan bi kitleydi. sabırla okudum uzun tartışmayı. ama biraz gerildim biraz üzüldüm insanların bi parti için milyonlarca insanı bi anda kestirip atmasına.

eve gelirken aklıma takıldı yine.

bunu yapan insanların o aşağıladıkları 50%yi aslında kendileri gibi düşünmeye zorladıkları ve bunu başaramadıkları için onları aşağıladıkları gerçeği.

şimdi daha sert şeyler söyleyip ben de kimseyi kırmak istemem ama temennim ırkından, dininden, mezhebinden, fikrinden, sevgisinden ötürü kimse aşağılanmasın. herkes demokrasiyi, eşitliği gerçekten anlasın, hazmetsin ve benimsesin. ötekine olan tepkisi nefret değil, saygı olsun.

gönülçelen

2011-06-11T23:14:00.001+03:00

bugün kahvaltı yaparken televizyonu açtık, doğru dürüst bişey yoktu, zap yaparken tüğba büyüküstün'e denk geldim atv'de. izliyorum güzel güzel :) benim facebook favorilerimde gördüğünden ötürü daha önce kızı bi tartışmışlığımız vardı. bi de aval aval bakışımı görünce dürttü birden. "bana bak, ona bakma" dedi :) güldüm önce ama sonra birden cansel elçin göründü tvde. onla ilgili de bi tartışmamız olmuştu :S bi ara cansel elçin'i beğendiğini söylemişti de çocuk yanımda olsa boğacak gibi olmuştum. işte cansel elçin tvde görününce başladı o gülmeye. benim surat düştü birden. hele cansel elçin ile tuğba büyüküstün'ü sarmaş dolaş görünce hepten sinir oldum.

hani ben sanatçılara öyle ayılıp bayılacak biri değilim. üniversite zamanlarımda ayılıp bayıldığım müzisyenler vardı ama onlarda o dönemki sanat aşkımdan falandı. o yüzden tüğba büyüküstün'ü gerçekten güzel bulduğumdan öyle eklemiştim facebook beğenilerime. yoksa hani allah sahibine bağışlasın der geçerim :) ama işte bunu yakışıklıya anlatamadım ve bacağımdaki morlukla duruyorum :)

inanmak başarmanın .......

2011-06-10T00:38:00.001+03:00

uyuyan dev uyandı.

annemden bahsediyorum. aradı bu akşam, hoş beş muhabbetten sonra konuya girdi.

bizim bi komşu kızı vardı bursa'da, öğretmen. benim askerden tanıdığım bi subayla evlenmişti. bunlar bi ara farklı illere atandıkları için boşanmanın eşiğine falan gelmişlerdi. o sırada da kızın babası ölmüştü. babalarının taziyesinde denk gelmiştim kıza, oğlan kızı benden kıskanmış, taziye evinde saçma tepkiler vermişti bana. ben de bi daha rahatsız etmiim diye halini hatırını bile sormamıştım o aileden birinin.

işte annem kızın okuldan bi öğretmen arkadaşından bahsetmeye başladı. daha doğrusu komşu kızı anlata anlata bitirememiş annesine ve anneme. annem de bana anlatıyor. şöyle güzel, böyle güzel, boylu-poslu, sarışın-mavi gözlü, bi erkek arkadaşı bile yok bu devirde falan filan. bana "ne dersin, tanışmak istersen kızın telefonunu alayım yada internetten bi resmini gör" diye sordu. bu teklifle gelen anne olunca onun aklı fikrine yoğunlaşıyor insan o anda biraz. doğal olarak yuva kurmamı ve boy boy çocuklarım olmasını falan istiyor. hani ilk düşünüşte benim de hayır diyebileceğim bi durum değil böyle bir şey ama sonra şuan yaşadıklarım ve mutluluğum aklıma gelince böyle bi teklif can sıkıcı olabiliyor. yaştan ötürü böyle şeylere çok uzak görünmek, her teklifi hızlıca reddetmek çeşitli soruları beraberinde getirecek korkusuyla "tamam olur" demekle yetindim. daha önceki "blind date" durumlarına düşmemek kaydıyla tabi :)

yakışıklının da evliliğin eşiğinden döndüğünü düşününce bu tür düşüncelerin çok ifade etmesek de aklımızın bi köşesinde sivilce gibi patlamaya hazır durduğunu itiraf etmek lazım. cihan ünal'ın tabiriyle "sağlıklı erkeğiz" sonuçta. hatta bu meseleyi bikaç kez konuştuk. yakışıklı erkeklerden değil ama kızlardan kıskandığını itiraf etmişti bana. haklı bi kıskançlık bu aslında. aynı korku ve kıskançlık benim kafamda da var.

burada daha ciddi bi itiraf da bulunacağım. belki sert tepkiler alacak olsam da.

demin bahsettiğim korku kıskançlık birazda umut içeriyor. şöyle ki, yetiştiğimiz ve yaşadığımız toplumda iki erkeğin arasında ne kadar büyük bir sevgi olursa olsun aile ve çevrelerin onların ilişkisini hoşgörmeyeceğini hepimiz biliyoruz. hatta bu hoşgörüsüzlüğün zaman geçtikçe baskıya dönüşeceğini de. o nedenle aklınızın o sivilce gibi kısmında sevdiğiniz adamı bir kadına kaptıracağınız fikrini kabulleniyorsunuz. bunu biraz da istiyorsunuz içten içe. hem kendiniz hem onun için. herşeyin daha kolay olması için, herşeyin eksiksiz olması için. mesela babalık gibi bi hissi tatmanız için.

bu yenilgiyi baştan kabul etmek gibi gelebilir size, ama bence alternatifle yaşamak. şu an mutluyum halimden. hatta bu mutluluğu çoğaltacak hayaller bile kuruyorum, gidip uzaklarda bi hayat kurmak gibi. kuruyoruz daha doğrusu. hatta bizden 3-5 adım ötedekilere imreniyoruz. mesela sabah yakışıklı mail atmış bi haberin linkini. haberde ricky martin'in konser'e istanbula geleceği ve boğazda bi oteli sevgilisi için kapattığını falan yazıyor. malum, adam zor bela itiraf etti durumunu ve herkesi imrendiren ilişkisini gözler önüne serdi. böyle otel kapatma gibi jestler yaparak da çıtayı yükseltiyor arkadaş. sonra da "ben onun sevgilisinden yakışıklıyım, senden de böyle şeyler bekliyorum" gibi yarı şaka yarı ciddi şeyler duymanı sağlıyor. bunlar güzel şeyler tabii. dünyanın eşcinselliği sadece iki kişi arasında yaşanabilir sıradan bi ilişki olarak görmesi açısından. bizlerin de böyle bişeyin yaşanabilirliğini ve devam ettirilebilirliğini görmemiz açısından. çünkü buna inanmak ben gibiler için de çok önemli.. insanın kendi hislerine inanması güvenmesi ve korkmaması çooooook önemli.

uzattım, umarım sıkmadım.

threesome

2011-06-06T22:06:00.002+03:00

hani kızlar için söylerler ama yalan aslında. biz de birbirimizi kıskanıyoruz. hem kendimden hem de çevredeki tepkilerden buna kanaat getirdim.

yeni bi eleman başlamıştı işe bizde. bikaç kez denk gelmiştik fakat konuşmamıştım çocukla. ama dikkatimi çekmişti. itiraf ediim, dikkat çekmeyecek gibi bişey değil. aklım kalbim her biyanım bi adama aitken böyle tiplere denk gelmek pek iyi hissettirmiyor insanı. hemen önce kendinle sonra sevgilinle kıyaslıyosun adamı. daha hoş göründüğünü kabul ettiğin anda kıskançlık başlıyor. ama tabii benim bu kıskançlığım parmak ucuma ufak bi toplu iğne batmış az kanamış gibi cılız bi kıskançlık. koca ofiste çocuğa denk gelince kanayan türden :)

bugün yemekte tanışma fırsatım oldu. 83lüymüş eleman :) bu sinir olmam için ayrı bi sebepken, biraz konuşunca sağlam bi çocuk olduğunu farkettim. hatta bi ara saçma sapan bi şey bile gelip geçti aklımdan. (bundan sonrasını x-coach'un hatırına anlatacağım) söylerken bile utanıyorum ama şey,,, ya bi an şey geldi aklıma. bu çocuk, ben ve yakışıklı. hayali bile masada ereksiyon olmama yetti. masadan kalkmakta zorlandım hatta :)

ama sonra da pişman oldum, olaydan bihaber bi insanı kafamda nerelere koyup çıkardım diye. bi de ben şimdi yakışıklıyı fikren de olsa aldattım diye hayıflandım. neyse ki haberi yok. bıraktım böyle bişeyin gerçekleşmesini, aklımdan geçtiğini bilse yolar her tarafımı, döve döve öldürür. :) gülmeyin, korkuyorum işte. napiim, kazanmışken kaybetmekten korkuyorum :)

foto=heath jordan, kendi blogundan

kayınbiraderin doğum günü :)

2011-06-06T00:13:00.000+03:00

bugün sevgilimin küçük kardeşinin doğum günüydü. evde ufak bi kutlama düzenliyorlardı akşamdan. beni de davet etti yakışıklı. yok mok dedim ama dinletemedim, "geleceksin" dedi illa. neyse o yaşa uygun bi kitap sardırıp gittim kapısına. mahcup mahcup girdim. kimsem artık. tamam adım evde çok geçiyormuş ama sormaz mı millet bu kim diye. neyse ki bu tür bakışlar atacak bi kalabalık yoktu evde. bi iki yeni yüz daha tanımış oldum yakışıklının hayatından. hatta biriyle baya samimi olup yakışıklı ile ilgili bi iki anı bile dinledim. :)

ilginç ama güzel bi akşamdı. gündüz spor yapmıştım bi de. yorgundum ve uykusuzdum. bunlara rağmen güzeldi.

bi de heyecan atlattık. yakışıklı yanında kimse yok sanıp "sevgilim" dedi. sonra bi döndü, solunda akrabası. yakışıklı da ben de acaip olduk birden. bi 5 dakika bizi duyup duymadığını anlamak için kadının tepkilerini izledik sanırım :) neyseki duymamış sanırım, yoksa kesin belli ederdi, enazından şaşırırdı iki erkeğin birbirine öyle hitap etmesine.

heteroseksüellere yazı

2011-06-02T20:26:00.002+03:00

takip ettiğim wikihow sitesinde bi yazı gördüm bugün. "arkadaşınızın farklı cinsel tercihi nasıl kabullenilir" başlıklı. adamlar böyle bir detayı duyduğunuz ilk andan itibaren sonra verebileceğiniz tepkilere kadar kısa kısa açıklamalar yapmışlar.

"sizi arkadaş yapan şeyleri düşün",

"kafandaki sabit seks tanımlarından uzak dur",

"kendini onun yerine koy",

"otur, onla uzun uzun konuş",

"aranızdaki yakınlığın arkadaşlık olduğuna inan, geçmişteki yakın anları sorgulama",

"değişime zorlama, değişimin bir seçenek olmadığını kabul et"

gibi tavsiyeler var sitede.

ilginç geldi böyle bişeyin wikihow'da günün yazısı olması.

tamamını okumak isteyenler için linki de paylaşayım.

http://www.wikihow.com/Accept-a-Close-Friend%27s-Sexual-Orientation

sizin hayatlarınız (1)

2011-05-31T23:49:00.001+03:00

Merhaba ...

Blogundaki öneri üzerine "bizim hayatlarımız" adlı bir mail atıyorum işte...

Ismim fazla önem tasımıyor aslında...25 yasında 2.üniversiteyi okuyan gey biriyim..Tek bir ilişkim oldu 2 yıl sürdü ve aldatıldıgım için nokta koydum..Duygusal biri olmam ilişkide gücsüz olmamı saglıyor belki de..Ya da haddinden fazla deger verdiğim için kaybedeni oynuyorum..
Uzan zamandır kendimi toparlamaya baska seylere yönelmeye derslere kendimi vermişken yeni bir ilişkiye basladım ne olacağını bilmezken sizin yasadıklarınız beni umutlandırıyor..Umutlarım yok aslında..

Sevgiler

bi'adam

2011-05-29T00:50:00.000+03:00

geçen gecenin yarısında aklıma gelen fikir sonrası bazı mailller aldım. bunları paylaşacak vaktim olmadı bu hafta. yoğun geçiyor zaman. iş güç aşk eş dost. yani güzel herşey.

ama hayat herkese herzaman aynı güzellikte davranmıyor. yada herşeyin bir olma zamanı var. bundan bikaç sene öncesine kadar aşk ve sevgi konularında hiçbir umudum yokken zamanın daha az acı vererek geçmesi için saçma sapan şeyler yaparken şuan geldiğim nokta bir mucize benim için. biraz sabır, biraz kabullenme derken imkansız gerçek olabiliyor.

tabii bu konularda telkin de bulunacak tecrübede biri değilim ama niyeyse bunu söylemek istedim maillerden birinin çok pesimist olmasından ötürü.

maillerdeki içerikleri paylaşayacağım ama öncelikle bi blogtan bahsetmem lazım. önceki yazım sonrası benim de dinlemek istediğim hayatlardan birinin sahibi bunu sadece bana değil herkese açık kılmak için blog açmış. bi'adam (21 yaşında, İstanbul'da yaşayan ve okuyan kendi halinde biri) nickiyle yazıyor. sevgilisine adamış blogu. güzel içerikli bi site ve gerçekten benim soruma yanıt gibi. bi gözatın derim. http://biadaminhayati.blogspot.com

diğer hayatları yazacağım yarından itibaren.

şimdilik iyi geceler...

peki ya sizin hayatlarınız???

2011-05-24T02:48:00.003+03:00

saat gecenin iki buçuğu. sevgilimin tabiriyle 2 am :) yurtdışında hemen aksan kapmış kendileri, markette milletten yol isterken "eksküzmi" diyecek kadar hani :)) sevimli bu halleri. ama konu bu değil. ben niye ayaktayım bu saatte haftanın ortasında. efendim harika bir haftasonunun sonrasında harika bi pazartesi akşamı yaşadım. pazartesi gecesi de denilebilir. bursa'dan bi arkadaşım gelmiş istanbul'a. ısrar ettim 10 pm:) olmadan getirttim eve. sohbet, muhabbet derken saat iki oldu. garibim yığılıp kaldı olduğu yerde. tekrar uyandırıp üzerine rahat bişeyler giymeye ve odaya geçmesine ikna etmek 10 dakikamı falan aldı. şimdi de uykum yok benim. mail falan bakarken aklıma ilginç bi fikir geldi.

bazen çok ilginç mailler, sorular ya da itiraflar alabiliyorum. kimi mail objektif bir yorum ister gibi, kimi bi aynaya konuşulmuş gibi. ama hepsi değerli bence. bi an bunları bu site üzerinden çok insanla paylaşmak fikri geldi aklıma. tabii sizin onayınız ve anlattığınız ölçüde. özele, deşifre edecek detaylara yada mekan isimlerine falan girmeden.

benim blog yazmaya başladığım zamandan bu yana olan karmaşamın bile birileri için anlamlı olduğunu bildiğim için aranızda çok daha özel yada ağır şeyler yaşamış yada yaşıyor olanlarınızın hikayelerini burdan paylaşmak güzel olabilir diye düşündüm. belki sizin yaşadıklarınızı yaşayan yada yaşamak zorunda kalacak olan birileri için faydalı bile olabilir paylaşacaklarınız.

benimki sadece bir fikir. ilgilenenler mail adresime kendi düşüncelerini yazabilirler. bu hayata dair bir görüş olabilir, yaşanmış bir anı olabilir yada hayatınızın özeti olabilir.
şimdiden heyecanlandım sizler hakkında da bişeyler öğrenebilme ihtimalimden dolayı.

neyse ben yatayım artık, herkese iyi geceler yada iyi sabahlar :)

kavuşmak

2011-05-21T14:56:00.000+03:00

yakışıklının yokluğunda hastalandım. annem yanımda değildi, sevgilim uzaktaydı. yani hastayken olabilecek en iğrenç durumdaydım, yalnızdım. izin aldım ben de dinleneyim diye. sağolsun dostlarım, beni hiç yalnız bırakmadılar. sadece facebook'a hastayım yazmam yetti ikisinin kapımda bitmeleri için. kendimi çok özel hissettim ayağıma kadar sıcacık çorba gelince.

tabii bunlar olurken yakışıklıya belli etmemeye çalıştım durumu telaş etmesin diye. üstelik sanal ilişkinin sınırlarını bile zorladım o hasta halimle. :) böylece yıllar sonra sanal seks denen şeyi yapmış oldum. :) inkar edemem, eğlenceliydi.

bugün ayaklandım yavaştan. iyi hissetmek için dışarı attım kendimi biraz. iki gündür çıkmamıştım zaten. birazdan da havaalanına geçicem, beklenen insan geliyor çünkü. öylesine heyecanlıyım ki anlatamam. sanki ilk defa görecekmişim gibiyim. çünkü onun yokluğunda onu düşündüğümden de fazla sevdiğimi anladım. özlemek hissinin tavanına vurdum. işte bu halimle sarılacağım ona yüzlerce insanın ve iş arkadaşlarının ortasında. kim ne derse ne düşünürse umurumda değil.

sanal ilişki

2011-05-14T09:12:00.000+03:00

blogger sapıttı yine. bi ara özlemek ağır geldi diye bloga yazayım da rahatlayayım istedim ama hata verdi giremedim. sanırım blogger geri bi zamana almış siteyi. o yüzden son bikaç yorum da silinmiş.

neyse ki şuanda iyiyim. öyle onu özlemekten nefes alamayacak bi durumum da yok. zaten dün akşam iki arkadaşım gelmişti, epey eğlendim. bugün de ben davetliyim bi arkadaşıma. biraz böyle kalabalık içine karışayım istiyorum bu hafta. zaman daha kolay ve hızlı geçiyor öyle.

gerçi onun internet imkanı var ve laptopı yanında diye kameradan görüşebiliyoruz. ama çok zor oluyor görüp de dokunamamak. :) yada dokunmaktan fazlasını yapamamak :) yine de şükrediyorum onu sanal da olsa görebildiğim için.

çıkıcam zaten iki saate. duş, kahvaltı derken geçer zaman.

herkese güzel bi haftasonu diliyorum şimdiden

sevdiklerinizle doya doya güzel bi haftasonu

foto=virtualddi.com

gel artık

2011-05-12T01:42:00.000+03:00

çok özlüyorum. hatta özlemek konusunda sınırlarımı öğreniyorum desem yalan olmaz. o yüzden bikaç gündür pek iyi sayılmam.

foto=flickr, k3v1nm