15 Nisan 2011 Cuma

onu özlemek

bir haftadır iş nedeniyle biraz uzaklardaydım. yeni bugün indim. yakışıklı karşıladı havaalanında. öyle bi sarıldım ki onca insanın ortasında, öyle bi özlemişim ki; kimselere aldırış etmedim, bırakasım gelmedi. sanırım hayatımda ilk defa birini böylesine özlüyorum. sevinçten gözlerim bile dolmuş olabilir yani.

elini bırakamadım yol boyunca. anahtarı vermiştim ya, sürpriz hazırlamış bana. sevdiğim bikaç yemeği yaptırmış annesine, bi de iki çeşit sütlü tatlıdan almış. bi de kendi var, üç çeşit oluyor :)

sanırım ilk defa böyle bi deneyimim oldu ailem dışında birinden. hani özelden daha fazla hissediyo insan. sanki birinin herşeyiymişsin gibi falan. gerçi bana "herşeyim" diyor bazen :) sadece gülümsüyorum ben de.

o biraz önce çıktı. evde az işi varmış. ama geç olmadan yine geleceğini söyledi, bekliyorum. ona sarılıp uyumaya ihtiyacım var. üzerimdeki yorgunluk ancak öyle silinir sanki.

zaten yarın da bursa'ya geçeceğim. annemi babamı özledim. belki yakışıklıyı da götürürüm. gerçi sormadım henüz ama "evet" diyeceğini umuyorum.

yorgunum biraz ama iyiyim yani. umarım siz de iyisinizdir.

3 yorum:

  1. bana ne aldın hollanda'dan?
    birşey almadıysan çok bozulurum bak :(

    YanıtlaSil
  2. x-coach, sana borcum birikiyor. çikolata, iş gezisi hediyeleri. tanışınca bi spot mağaza açacak kadar malzeme vermem lazım sana

    YanıtlaSil
  3. buradan hiç birşey almadığın sonucunu mu çıkarmalıyım? :P
    ve hollanda'da olduğunu doğruluyosun sanırım? ay!! atar-12'den vurur oldum ben...

    YanıtlaSil